Als je het idee krijgt om een wereldreis te maken ga je ook nadenken over wat je wilt gaan zien gedurende de reis. Je denkt terug aan de plaatsen die je hebt bezocht, wil je daar nog een keer naartoe, en je denkt aan plaatsen die je zou willen bezoeken. Ook denk je aan plaatsen en landen die je niet wilt gaan bezoeken, tenminste die niet hoog op je “verlanglijstje” staan. Volgens wikipedia zijn er (in 2009) 194 internationaal erkende onafhankelijke staten, dat zijn de 192 leden van de Verenigde Naties plus Kosovo en Vaticaanstad. Merk daarbij op dat Kosovo voorlopig nog door lang niet alle landen is erkend (wel door Nederland en België) en aldus ook nog niet wereldwijd als land als dusdanig wordt beschouwd. Er zijn mensen die er een sport van maken zoveel mogelijk, zo niet alle landen ter wereld te bezoeken gewoon voor de “kick”. Er bestaan zelfs clubs voor zoals de Traveller’s Century Club waar je lid van kunt worden als je 100 landen of meer bezocht hebt.Ik heb geen idee hoe lang zo’n verblijf in een land minimaal dient te duren, maar meen me te herinneren dat het voldoende is voet aan de grond te hebben gezet, al is het maar voor een paar minuten. Het is maar waar je plezier in hebt.
Zo niet wij, onze voorkeur gaat er naar uit om iets te zien van een land waarbij onze interesse toch vooral ligt in de natuur van een land. Steden zijn ook mooi, of kunnen dat zijn, maar we zijn toch liever in de natuur. Wanneer je begint te bedenken wat je allemaal wilt zien en dat allemaal gaat opschrijven, bekruipt je langzaam ook het gevoel dat een jaar tekort zal zijn om alles op je gemak te bekijken. Er zullen dus keuzes gemaakt moeten worden tussen dingen die je gewoon “moet” zien, en dingen die je zou willen zien.
Overigens is het wel zo dat we onze reis zo flexibel mogelijk zullen plannen. 
Dit houd in dat we de route in groffe lijnen, de hoofdpunten dus, vast zullen leggen. Dit een puur financiële overweging, een zgn. wereldticket is een jaar geldig en kan meestal kosteloos gewijzigd worden voor wat betreft vluchtdata. Met andere woorden: als we ergens wat langer willen blijven kan dat probleemloos. Hoe zo’n ticket precies werkt leg ik later nog uit, want dat is een hoofdstuk op zich.
Voorlopig ziet onze route er als volgt uit: Amsterdam – Perth / over land naar / Sydney – Auckland /over land Nieuw Zealand verkennen / – Hawaii – Miami / over land langs de oostkust van de US naar Canada, Alaska en langs de westkust en het midden van de US omlaag / San Francisco (of Los Angeles) – Equador / over land Chilli, Peru, Brazillie / – Zuid-Afrika / over land Namibie, Zambia, Botswana, Tanzania / Kenya – Amsterdam. Daarnaast zullen we losse tickets kopen en naar Papoea Nieuw Guinea, Paaseiland en de Galapagos eilanden gaan. Over het algemeen is het zo dat je die tickets goedkoper ter plaatse kunt boeken, dan hier vanuit nederland. En het maakt het allemaal een stuk flexibeler.
Het wereldticket is nog niet geboekt, maar zodra dat is gedaan ligt de route wat definitiever vast en zijn jullie de tweede die het horen, de eersten zijn wij…;-).
Wanneer je eenmaal de beslissing hebt genomen om iets anders te gaan doen, een andere baan zoeken, je huis verkopen, een huis kopen , een nieuwe auto aanschaffen of zoals in ons geval een wereldreis gaan maken volgt daar altijd uit dat je nog meer beslissingen moet gaan nemen voor het vervolg. Sommige beslissingen zullen makkelijk zijn, andere wat lastiger. Het leuke van het (moeten) nemen van beslissingen is dat je over zaken na gaat denken waar je misschien anders niet zo bij stil staat.
