3 zusters

Vandaag voor de tweede dag met de camper op pad. Gisteravond hadden we nog een route gepland naar de volgende stop, Katoomba. Dit ligt in de Blue Mountains. De Blue Mountains is een van de bekendste en meest bezochte berggebieden in de provincie New South Wales, waarin ook Sydney ligt. Als je de juiste weg volgt, kun je in 1,5 uur vanuit Sydney in Katoomba zijn. Doe je net als ons dan duurt het 1,5 dag. Anderzijds we hebben de tijd aan ons eigen en per slot van rekening gaat het ook om de reis er naar toe en niet alleen om de bestemming.

Aangekomen in Katoomba zijn we meteen doorgereden naar het visitorcentre om informatie op te vragen over een mogelijke kampeerplaats. We hadden wel een naam en een straat, maar bij de visitorcentra kun je ook altijd een plattegrond krijgen van de omgeving, en dat kan wel eens makkelijk zijn. Ook kennen de medewerkers de omgeving. Ook hier werden we weer uiterst vriendelijk te woord gestaan en geholpen. Een kaart kwam te voorschijn en er werd op aangegeven waar we waren en waar we naar toe moesten.

Het visitorcentre is gelegen aan een uitkijkpunt Echo Point genaamd. Beter gezegd is Echo Point een verzamelplaats van wandelingen en uitkijkpunten in het gebied rond Katoomba die stuk voor stuk een schitterend vergezicht geven over de Blue Mountains. Deze bergen danken overigens hun naam aan een fijne blauwkleurige nevel van door de Eucalyptus bomen afgegeven olie.

threesisters

Echo Point is gelegen bij een rotsformatie genaamd “The Three Sisters”. De legende, of beter de “droom” want de aboriginals spreken altijd over “Dreaming”, gaat dat er drie mooie zusters van de Gundungarra stam verliefd werden op drie broers van de naburige Dharruk stam. Echter door een wet van hun stam was het de meisjes verboden met de broers te trouwen. De broers, die krijgers waren, besloten de meisjes te ontvoeren. De stammenoorlog die hierdoor ontstond dwong de wijze man van de Gundungarra-stam om de meisjes in steen te veranderen met de bedoeling dit na de oorlog weer ongedaan te maken. Echter werd de wijze man tijdens de oorlog gedood en is het tot op heden nog niemand gelukt de betovering ongedaan te maken. Overigens is dit een van de vele versies van deze legende.

Na hier even rondgekeken te hebben zijn we doorgereden naar de camping van vandaag en na het inchecken hebben we een wandeling gemaakt door de omgeving en vanaf verschillende plaatsen over de Blue Moutains uitgekeken.

Wat ons beiden opviel was dat je je eigenlijk helemaal niet in Australië waande. Wanneer je meestal iets over Australië ziet is dat de outback met zijn rode zand, maar vanwege de uitgestrektheid vind je veel verschillende klimaten van Zuid naar Noord.

Omdat we een beetje afweken van ons schema – we hadden thuis een route door Australie uitgezet en daaraan gekoppeld het aantal kilometers – voor wat betreft het aantal kilometers per dag, moesten we de volgende dag toch even wat meer kilometers maken. Omdat Frans tot nu toe alleen gereden had, moest ik er nu ook aan geloven…. Het links rijden op zich went vrij snel, maar het met je linkerhand schakelen duurt toch even wat langer. Vooral als er ineens een situatie is waarbij je snel moet handelen, grijp je toch automatisch (althans dat deed ik) naar rechts voor de versnellingspook. Het meest zag ik op tegen het rijden met de (in mijn ogen) grote camper, maar eenmaal achter het stuur viel dat reuze mee. Het links rijden is ook wel even wennen, maar je ziet gewoon waar de andere auto’s rijden en dan lukt het wel. Waar we wel op moesten letten is dat we nadat we gekeerd waren met de camper weer aan de linkerkant moesten gaan rijden. Dit ging bij de eerste keer keren verkeerd; we gingen automatisch weer rechts rijden totdat we een bus aan zagen komen die op “onze” weghelft reed. Dan schrik je toch wel even, maar een goede les want de volgende keer let je extra goed op. Vandaag hebben we dus om niet te ver van het schema af te wijken zo’n 450 kilometer gereden. Een lange dag, maar we hebben er wel voor gekozen om niet de snelweg, maar de toeristische route te nemen, die erg mooi was. Ook hebben we woensdag voor het eerst een kangoeroe gezien, maar helaas was hij/zij doodgereden en lag aan de kant van de weg!