Brisbane

Zaterdag 14 november 2009 – Voor ons vertrek had ik, via email, nog contact gehad met Arjen, een ex-collega van Van Niftrik die een jaar of 6 geleden naar Australië geëmigreerd is. Ik had hem om wat tips gevraagd over wat we zeker zouden moeten gaan bekijken en ook of hij wat minder toeristische plaatsen wist die ook de moeite waard waren. Van het een kwam het ander en omdat we toch die kant op gingen, hij woont in Brisbane, vroegen we of we iets mee konden nemen voor ze wat daar niet te krijgen was. Dat bleek inderdaad het geval te zijn: Paradontax! We beloofden dan ook een aantal tubes mee te nemen in ruil voor een echte Aussie BBQ met een paar biertjes. Dat gaat er bij mij altijd wel in.

Nadat we een paar dagen onderweg waren, hebben we contact opgenomen en afgesproken dat we zaterdag de tandpasta af zouden komen geven. We konden de camper in de voortuin parkeren, dus een slaapplaats was geen probleem.

Omdat we die dag maar zo’n 200 kilometer moesten rijden voor we in Brisbane waren, hadden we de avond tevoren even gekeken wat er onderweg nog te zien was. We besloten een stop te maken bij Fleay’s Wildlife Park. Dr. Fleay is bekend geworden met zijn studie over het in gevangenschap fokken en grootbrengen van vogelbekdieren. Hoewel het park helaas dringend aan renovatie toe was, hier en daar waren ze er al mee begonnen, was het op zich best mooi opgezet. Uiteraard hadden ze ook (een tweetal) vogelbekdieren.

fleay

Vogelbekdieren zijn nachtdieren en om ze in het wild te zien zal niet meevallen. Ze komen niet overal in Australië meer voor en als je ze wilt zien dan moet je er ’s morgens vroeg bij zijn of ’s avonds laat. En op de juiste plaats natuurlijk. In een dierentuin kun je het allemaal wat beter zien. De nachtdieren waren net gevoerd dus waren in ieder geval actief. We hebben dan ook een van de vogelbekdieren kunnen zien. Het bijzondere van het vogelbekdier is dat het een zoogdier is dat eieren legt.

Na daar een uurtje of wat rondgekeken te hebben, heel groot was het niet, zijn we doorgereden naar Brisbane. We hadden afgesproken elkaar te ontmoeten op de Southbank in Brisbane en even te bellen als we er zouden zijn om een precieze plaats af te spreken. Het vinden van een parkeerplaatsje was niet echt makkelijk. Ze hebben er wel een soort van meters geplaatst op de borden die aangeven hoe veel plaats er nog is, maar het zijn bijna allemaal parkeergarages. Inrijhoogte: 2,10 mtr. – Hoogte Camper: 3,20 mtr. Je hoeft geen wiskundeknobbel te hebben om te snappen dat dat niet gaat passen…. Nadat we een mooi ruim vak hadden gevonden en dachten goed te staan, bleek dat dit een laad- en loszone was waar je maar 10 minuten mocht staan. Ook geen goed plan dus. Gelukkig reed een stukje verder net iemand weg en konden we de camper daar kwijt voor de komende twee uur. Langer mocht namelijk niet.

De Southbank is het terrein geweest van de Wereldtentoonstelling die in 1988 in Brisbane is gehouden. Na afloop van de tentoonstelling heeft de gemeente besloten om het gebied “terug te geven” aan de inwoners van de stad. Er is een openbaar zwembad aangelegd, horecagelegenheden zitten er, er is een park(je) en er is een stukje tropisch regenwoud aangelegd. Ook staat er een kleine Nepalese tempel als geschenk van de Nepalese zusterstad aan Brisbane. Ook is er hele straat met kraampjes waar van allerlei dingetjes te koop zijn.

Je kunt wel merken dat, en dat geldt voor heel Australië denk ik, mede door het klimaat iedereen veel meer buiten leeft dan wij in Nederland. Ook hier waren er openbare barbecue-plaatsen die volop in gebruik waren en was het een gezellige drukte.

In die drukte viel het dan ook niet mee om elkaar te vinden. Na samen met Arjen en Chris, zijn zoontje, een rondje door het park te hebben gemaakt zijn we rond 15:00 naar zijn huis gereden waar we ook hartelijk welkom werden geheten door zijn vrouw, Veronica. Na ons opgefrist en de tandpasta uiteraard afgegeven te hebben, hebben we de avond gezellig pratend onder het genot van de barbecue en een drankje doorgebracht. Arjen en Veronica hadden nog een heleboel tips en wij hadden al best wat vragen over praktische zaken die we gezien hadden waar we niet goed aan uit kwamen. De moeder van Veronica was toevallig dat weekend ook daar en ook met haar hebben we kennis gemaakt, een schat van een mens, vol energie en hartelijkheid. Langs deze weg nogmaals heel hartelijk dank aan Arjen en Veronica voor de gastvrijheid.

Helaas bleken we een probleem te hebben met de tweede accu van de camper. ’s Avonds bleek dat deze helemaal leeg was. Op deze accu zit ook de koelkast aangesloten. Zolang je rijdt is er niets aan de hand, dan trekt hij de stroom van de dynamo, maar bij stilstand werkt hij alleen vanaf de accu. Aangezien we tot nu toe alleen nog maar van powered sites gebruik hebben gemaakt hebben we niet gemerkt dat er iets mis was. Hopelijk is het snel opgelost, maar met het weekend voor de deur zal het vast wel tot maandag gaan duren.