Stressmomentje

Sommige dingen heb je in de hand, andere niet. Je kunt je nog zo goed voorbereiden maar er zijn soms toch dingen die opeens de kop op steken en hoe goed je je ook voorbereidt daar valt geen rekening mee te houden.

Wat is er gebeurd? Nadat we om ongeveer 13:15 uur op station Roosendaal afgezet waren door het mijn zus liepen we op ons gemak naar perron 4a vanwaar de trein zou vertrekken om 13:34 uur. Om van perron 1 naar perron 4 te komen moet je door een tunnel onder de sporen door. Om in de tunnel te komen kun je of de trap of de lift nemen. Vanwege de zware koffers besloten we de lift te nemen. En dat hadden we beter niet kunnen doen…De lift zakte ongeveer 10 cm. En stopte toen met een luide knal! Wat nu? Welke knop we ook probeerden, er gebeurde niets. Er was geen beweging meer in te krijgen.

Gelukkig zijn de liften tegenwoordig uitgerust met een alarmknop die we dan ook meteen indrukten. En inderdaad, binnen een paar seconden hadden we verbinding met een meldkamer in Amsterdam. Na de situatie uitgelegd te hebben en benadrukt te hebben dat we de trein moesten halen, gaf hij aan er voor te zorgen dat een van de mobiele service medewerkers zo snel mogelijk ter plaatse zou zijn. Ondertussen tikte de klok uiteraard door.

Een tweetal NS medewerkers kwam poolshoogte nemen toen ze ons in de lift zagen staan en zijn meteen aan de slag gegaan om te proberen ons te bevrijden, temeer omdat we ook aan hen aangegeven hadden dat we de trein naar Brussel moesten halen! Ondanks hun inspanningen lukte het ze niet om de deuren open te krijgen.

Op het moment dat we teruggebeld werden door de alarmcentrale met de melding dat een van de medewerkers binnen enkele minuten ter plaatse zou zijn hoorden we de omroepster iets melden over de trein naar Brussel en omdat het ondertussen 13:35 uur was gingen we er van uit de trein gemist te hebben.

De NS medewerker wist ons echter te vertellen dat de trein 20 minuten vertraging had, zodat de kans dat we hem zouden halen nog steeds reëel was. Alles hing nu af van de monteur, zou hij nog op tijd zijn en ging dan de lift snel open….En inderdaad de monteur was er zoals de centrale aangaf binnen een paar minuten en had de lift in no time open. Na hem en de NS man bedankt te hebben zijn we snel door de tunnel naar de andere kant gelopen en met de trap naar boven gegaan.

De trein hebben we in ieder geval dankzij de vertraging nog gehaald.

Al met al dus aan het begin van de reis toch nog even een stress momentje, maar ook nu is alles weer goed gekomen. Een goed begin is het halve werk zullen we maar zeggen.

Één reactie op “Stressmomentje

  1. Hoi Cora en Frans,

    Het is ontzettend leuk, dat jullie zo’n prachtig dagboek bijhouden! En nog leuker, dat wij van jullie ervaringen mogen meegenieten! We blijven jullie volgen hoor …
    Heel veel groetjes en vooral genieten, maar dat zal wel lukken zoals het er nu naar uit ziet!

    Hartelijke groetjes van Marcel en Christel, Marijn en Jasper en natuurlijk een poot van Morris!

Reacties zijn gesloten.