UVY 747

Daar gaan we…

Vandaag was het zo ver, we konden de camper op gaan halen bij Cheapa Campa in Sydney. Na de vorige avond tevergeefs via de website van Cityrail geprobeerd te hebben uit te vinden wat de beste manier was om er te komen dit vanmorgen maar gevraagd bij de receptie van het hotel. Zij adviseerden om de trein te nemen naar Mascot-station en vandaar te lopen, het was maar 1 kilometer of zo…Zo gezegd zo gedaan. De trein was geen probleem, na onze ervaring in Londen met de “tube” en in Sydney met het openbaar vervoer (trein en bus) worden we daar steeds “handiger” in. Geen idee hoe het in Nederland precies zit, maar hier is de maximale wachttijd die wij hadden zo’n 15 minuten.

Na aankomst op Mascot stonden we even te kijken welke kant we precies op moesten en ook nu weer werden we aangesproken door een Australische dame of ze kon helpen. Ze dacht dat we naar de luchthaven moest en zei al meteen dat we de volgende halte moesten hebben, maar na uitgelegd te hebben dat we een camper op gingen halen wees ze ons de weg. Nu is het volgen van aanwijzingen om een of andere reden niet onze sterkste kant en de wandeling van 1 kilometer werden er zo ongeveer 3… Gelukkig is de weersvoorspelling hier net zo goed als in Nederland. In plaats van de beloofde regen en lagere temperatuur was het om 9:00 uur al zonnig en warm, een graadje of 23 schat ik zo.

Nadat we bij het verhuurbedrijf aangekomen waren, bleken we niet de eerste en enige te zijn die vandaag een camper, campervan of auto kwamen afhalen. Het was een komen en gaan van mensen. Na een tijdje gewacht te hebben waren we dan eindelijk aan de beurt. Eerst kregen we een instructievideo te zien over het gebruik van de camper en daarna werd al het papierwerk en uiteraard de betaling in orde gemaakt. Het bleek dat om een of andere reden de door ons gereserveerde camper niet beschikbaar was en we kregen dan ook een “upgrade” zonder extra kosten uiteraard. Erg veel stelde het niet voor, het is een iets langer model van een recenter bouwjaar, geen idee welk. Wat wel een voordeel is is het feit dat we ook via de zijdeur in kunnen stappen. Dat scheelt denken we toch wel in het comfort.

Na nog even gewacht te hebben, ze moesten de camper nog schoonmaken en controleren, kregen we nog wat instructie bij de camper, waar alles zat en hoe het werkte. Nog een inspectierondje gedaan ter controle op schade(s) en we kregen de sleutel en konden gaan.

Grappig detail is dat de camper uitgerust is met een toilet van Thetford uit Etten Leur. Bij mijn vorige werkgever, Van Niftrik, produceerden we de meeste onderdelen voor deze toiletten en was ik verantwoordelijk voor de leveringen aan deze klant. Hoogstwaarschijnlijk is het dus een toilet gemaakt van onderdelen die ik zelf naar deze klant heb opgestuurd….Klein wereldje is het toch he.

camper-14En toen was het zover en konden we vertrekken. Zo gezegd, zo gedaan dachten we. Ze hadden bij het verhuurbedrijf wat voorgedrukte routebeschrijvingen waarvan we er een meenamen om vanuit Sydney naar de Blue Mountains te rijden. Helaas hebben we ergens een afslag gemist en zijn we in plaats van naar het westen, naar het zuiden gereden. We besloten dan ook maar om een campground op te zoeken om de nacht door te brengen en wat tot rust te komen. Zo’n eerste dag links rijden is toch redelijk vermoeiend, ook de versnellingspook zit links dus schakelen moet ik ook weer helemaal opnieuw leren. De pedalen zitten wel hetzelfde, anders had ik vast wel een paar ongelukken gehad of veroorzaakt vandaag.

Verder hebben we vandaag wat inkopen gedaan zodat we komende dagen wat te eten hebben onderweg. Vanavond een eitje gebakken en een uitsmijter gemaakt. Alle spulletjes zijn opgeborgen in de kastjes en hopelijk ligt het een beetje stabiel, maar dat zien we morgenavond waarschijnlijk wel. Er zal best nog wel wat aangepast moeten worden voordat het allemaal goed ligt, maar al doende leren we het waarschijnlijk wel.

Voor diegenen die het nog niet doorhadden: ons kenteken voor de komende tijd is dus UVY 747