Birds of Prey

Wedge tailed Eagle-0623Woensdag 2 december 2009 – Het is bijna niet te geloven dat we op dit moment al (of pas) 4 weken geleden vertrokken zijn uit Nederland. We hebben al zoveel gezien en gedaan dat het veel langer lijkt. Ook beginnen we nu een beetje beter in het ritme te komen en doen het wat rustiger aan. Zo ook vanmorgen, lekker uitgeslapen tot ongeveer 07:00 uur. De zon komt meestal zo rond 05:30 uur op en om 07:00 uur is het dan al een graad of 25 (boven nul is dat hier, hahaha). In de camper wordt het dan ook al redelijk warm zullen we maar zeggen. De airco zetten we over het algemeen ’s avonds een uurtje of wat aan, maar die maakt zo’n herrie dat Cora niet kan slapen.

Vanmorgen zijn we naar een roofvogelshow gegaan en dat was een geweldige ervaring. Het was wel een voorstelling die meer een educatief karakter dan een showkarakter had. De valkenier was maar alleen, terwijl je heel vaak ziet dat ze in Nederland de show met z’n tweeën doen en de vogels heen en weer laten vliegen. Ook mooi trouwens, niets mis mee.

De valkenier, Mark, had een 2-tal uilen bij, waarvan 1 een kerkuil zoals die ook in Nederland voorkomt en daarnaast een typisch Australische uil, waarvan ik de naam zo snel niet meer weet. Daarnaast een valk, ook een zoals we in Nederland kennen, een “Buzzard Kite” en waar ik zelf op hoopte de “Wedge tailed Eagle”. Mark wist van alle vogels heel veel te vertellen, waar ze voorkomen, wat ze eten, hoe ze jagen en nog veel meer. Behalve de uilen liet hij alle vogels gewoon los vliegen. Overigens waren ze uitgerust met een klein zendertje zodat hij ze kon traceren mocht het nodig zijn. De valk mocht als eerste los en die dacht: “ik heb een maandje niet meer echt kunnen vliegen, laat ik er maar even gebruik van maken nu het weer kan”. Met andere woorden, hij kwam niet direct terug toen er met het aas gezwaaid werd. Geen nood, de volgende vogel werd losgelaten. Dit was de `Buzzard Kite` een van de weinige vogels die gereedschap gebruiken om bij hun eten te komen, zoals Mark demonstreerde. De Buzzard Kite gebruikt namelijk een steen om eieren kapot te gooien om bij de inhoud te kunnen. Mark had een geprepareerd ei bij, waar een stuk vlees in zat en na een paar stenen erbij gelegd te hebben, pakte de vogel een steen op en gooide in twee of drie keer het ei kapot zodat hij bij het vlees kon! Na deze voorstelling was het de beurt aan Bill, de Wedge Tailed Eagle. Echt een schitterende vogel, zo’n 3 kilo zwaar en een behoorlijke spanwijdte. Deze vogels zijn, vertelde Mark, in staat om kangoeroe’s van het formaat Skippy te pakken! Hij liet ons de achterste nagel zien en die is inderdaad gigantisch, ik kan me voorstellen dat ze hier inderdaad hun prooi kunnen doorboren en vitale organen kunnen raken.

Daarna werd het tijd om de valk op te zoeken. Na hem gepeild te hebben, wisten we waar we moesten kijken en even later zagen we hem inderdaad ook rondcirkelen. Na een paar keer roepen en met het aas zwaaien kwam hij eindelijk in duikvlucht naar beneden. Een valk haalt dan zo’n 300 kilometer per uur! Schitterend om te zien!

Quoll-0657

Daarnaast had Mark een Spotted Tail Quoll bij. Dit is een vreemd uitziend beestje wat nog het meest lijkt op een Tasmaanse Duivel (zie foto). Het is een vleesetend buideldier wat alleen in een klein gedeelte van Australië voorkomt. Het is overigens een bedreigde diersoort.

Na afloop van de show, zo rond 12:30 uur, zijn we op weg gegaan naar Mount Surprise onze eerste stop op weg naar Darwin. Onderweg zijn we nog even gestopt bij een windmolenpark genaamd de `Windy Hill Wind Farm`. Hier staan in totaal 20 windturbines die samen aan 3500 huishoudens energie leveren op een milieuvriendelijke manier. Ook kwamen we voorbij de Millstream Falls, welke de breedste waterval is van Australië. Tenminste tijdens het regenseizoen. Niet dat het nu een klein stroompje was, maar hij was zeker niet op volle `sterkte` zullen we maar zeggen.

Op dit moment zitten we dus in Mount Surprise en de laatste 100 kilometer was er al niet veel bijzonders te zien. En ook de volgende 700 hebben niet veel meer te bieden dan wat oude historische gebouwen. Dat betekent dus veel kilometers maken op een dag, maar wel op tijd stoppen bij een, ook schaarse, camping. Tenzij we echt in de outback willen kamperen.