Flinders Range

Rawnsley-1091Vrijdag, 18 december 2009. Vandaag gaan we een vrij lange wandeling maken, de zogenaamde Rawnsley Bluff. Deze is in totaal 12,5 kilometer en heeft al categorie “difficult”. En dat was het ook echt wel. Vanmorgen eerst bij de receptie naar de weersverwachting voor vandaag geïnformeerd. De verwachting is zonnig en zo´n graad of 27. Ideaal om te wandelen dus. De wandeling vertrekt vanaf een parkeerterrein in de buurt van de camping en de campingbaas vertelde dat er wel een vrij steil stuk in de wandeling zit (van zo´n kilometer of anderhalf), maar dat het uitzicht deze klim zeker de moeite waard maakt. Er was ook nog een “afslag” zo´n kilometer voor het einde van de wandeling die naar het uitzichtpunt Wilpena Pound ging. Ook de moeite waard om te doen, aldus de campingbaas. Rond kwart voor negen waren we op het parkeerterrein en zijn we aan de wandeling begonnen. Het begin van de wandeling ging nog over een breed pad wat geleidelijk aan omhoog ging. Maar na zo´n 2,5 kilometer hield dit pad op en werd het een echte klim. Een pad was het niet meer te noemen, maar we moesten over rotsblokken klauteren om boven te komen. Dit gedeelte was met recht “difficult” te noemen en naar later bleek was het afdalen nog moeilijker. Maar eenmaal boven was het echt een fantastisch uitzicht. Onze camper op het parkeerterrein was maar een klein stipje meer en je kon echt heel ver kijken. Als eerste hebben we de afslag naar de Wilpena Pound Lookout genomen. Daar aangekomen keek je zo in het centrum van de “pound”. Een pound is een natuurlijke omheining; in dit geval gevormd door bergen/gesteente. Vroeger werd de pound gebruikt om vee in te laten grazen, maar door de droogte mislukte dit. Daarna is men er graan gaan verbouwen, maar dit mislukte weer door overstromingen waardoor de toegangsweg(en) onbereikbaar werden. Het uitzicht was wel heel erg mooi.

Rawnsley-1110

Hierna zijn we verder gegaan met de oorspronkelijke wandeling naar Rawnsley Bluff. Ook hier was een uitzichtpunt en dan over de omgeving. Dit was zelfs nog mooier. Er was een stapel gemaakt van allemaal stenen en rotsen. Daarbij lag een steen een beetje apart en daar bleek een blik onder te liggen met daarin een boek waarin je je naam kon schrijven om aan te geven dat je er geweest was. De laatste naam die er in stond was al weer van 19 oktober 2009 dus veel mensen maken de klim niet. Natuurlijk hebben wij onze namen ook achtergelaten. Bij de rots zat ook een klein nieuwsgierig hagedisje. Hij/zij kwam onder de rots uit en zat ons echt aan te kijken van “wat doen jullie hier nou”. Omdat het al weer vrij warm was, hebben we wat water op de rots gekapt en daar werd meteen dankbaar van gedronken door de hagedis. Na nog wat foto´s genomen te hebben, zijn we weer vertrokken. Zoals al gezegd was de afdaling niet echt gemakkelijk. Maar na zo´n 5½ uur kwamen we dan eindelijk weer aan op het parkeerterrein: moe maar wel voldaan zullen we maar zeggen!

Terug op de camping hebben we weer lekker genoten van een duik in het zwembad. Morgen vertrekken we weer. Waarnaartoe weten we nog niet precies. Het is bijna Kerst en omdat de Australiërs nu ook vakantie hebben, is het overal drukker en we zullen dus even moeten kijken waar er nog plaats is op een camping.