Kings Canyon

KingsCanyon-1002Zondag, 13 december 2009. Vanmorgen zijn we begonnen aan de Kings Canyon Rim Walk. Dit is een wandeling van ongeveer 6 kilometer die begint met een hele steile klim naar de top van de canyon en dan de rand van canyon volgt. De wandeling is vrij heftig vooral het klimgedeelte en er wordt dan ook gewaarschuwd de wandeling niet te doen als het te warm is en als je lichamelijk niet gezond/fit bent. Er wordt geadviseerd om of voor 9 uur ’s morgens of na 4 uur ’s middags te gaan wandelen. Dat het een vrij heftige wandeling is, bleek ook wel uit het feit dat er onderweg op 4 plaatsen zogenaamde “Emergency Radio Call Boxes” staan. Omdat (zoals in de outback bijna overal) de mobiele telefoon hier geen bereik heeft, kun je in geval van nood met deze radio’s contact opnemen met de rangers. Het advies om vroeg te gaan wandelen, werd goed opgevolgd, want alhoewel wij dachten al vroeg te zijn (half 8 ) waren we absoluut niet de eersten. Er stonden al zo’n 5 touringcars en de nodige auto’s en campers. Er waren al een aantal groepen met gids aan de wandeling begonnen. Na ons ervan overtuigd te hebben de wandeling te gaan doen -Frans heeft hoogtevrees en hoog was het zeker– zijn we vol goede moed begonnen aan de steile klim. Omdat de treden allemaal van natuurlijke stenen gemaakt zijn, is geen enkele trede even hoog wat het klimmen nog moeilijker maakt. We hebben het rustig aan gedaan en hebben dan ook een aantal keer gepauzeerd onderweg naar boven. Eenmaal boven gekomen wandel je langs de rand van de canyon op zo’n 270 meter hoogte. Een prachtig uitzicht heb je dan. Op sommige plaatsen kon je fossielen in de stenen zien en ook dat de canyon vroeger (zo’n 300 miljoen jaar geleden) een strand was geweest. Je kon in de stenen de golven nog zien, zoals je ze ook op het strand in het zand ziet. Hoezo klimaatverandering? Dat is dus niets nieuws en gebeurt al miljoenen jaren. Vroeger zat Australië namelijk vast aan Antarctica en toen het loskwam stond het voor een groot gedeelte nog onder water. Halverwege de wandeling ga je naar beneden via trappen en wandel je door de zogenaamde Garden of Eden. Dit is een gebied waar heel veel bomen en planten voorkomen en heel veel dieren, met name vogels. Er is hier ook een “waterhole”, vandaar het rijke dieren- en plantenleven. Daarna ga je aan de andere kant weer via een trap naar boven en wandel je aan de andere kant van de canyon over de rand terug naar beneden. Deze afdeling is heel geleidelijk en een stuk minder inspannender dan de klim naar boven. Na zo’n 3½ uur wandelen kwamen we weer bij het parkeerterrein aan.

KingsCanyon-0971

Na even gerust te hebben, zijn we weer op weg gegaan. We gaan richting het zuiden, maar hiervoor moeten we eerst dezelfde weg terug tot we op de Stuart Highway zijn en dan kunnen we richting het zuiden. Na zo’n 60 kilometer was er een roadhouse en omdat we wel trek hadden na de wandeling besloten we hier te stoppen om een hapje te eten. Toen we weer weg wilden gaan, reed er net een ambulance het terrein op om te tanken. De bestuurder stapte uit en herkende ons van gisteren en kwam een praatje maken. Hij vroeg waar we naar toe gingen en zei dat we Flinders Range National Park niet over moesten slaan. We hebben dit dus op ons lijstje gezet. Na een paar uur rijden zijn we gestopt bij een roadhouse om te overnachten. Morgen gaan we verder naar Coober Peby om boodschappen in te slaan.