Outback

Outback-0690Donderdag 3 december 2009. Vanmorgen al vroeg vertrokken vanuit Mt. Surpise. We waren dan ook van plan om de nodige kilometers te maken. De rit naar Darwin is erg lang en saai en daar doen we al met al wel zo’n 4 dagen à 600 kilometer per dag over. Er zijn wel kortere wegen naar Darwin, maar die zijn alleen geschikt voor een 4 wiel aangedreven auto en tsja daar valt de camper niet onder. We zijn dus aangewezen op de enige geasfalteerde weg. De omgeving is niet echt spectaculair te noemen en zelfs heel erg eentonig. Dus gelukkig maar dat we allebei rijden en elkaar af kunnen wisselen, want anders wordt 600 kilometer veel te veel om op een dag te doen. Onderweg zagen we een droog landschap, een beetje vergelijkbaar met Kenia. Het zal hier vast wel eens erg nat zijn want langs de weg stonden borden met “floodway” en er stonden paaltjes met daarop de hoogte tot waar het water staat in geval van overstroming, zodat je kunt zien hoe diep het water is. Die paaltjes gingen tot 1 meter dus dat zal niet voor niets zijn. Maar nu was het een hele droge bedoeling. Zelfs rivierbeddingen stonden helemaal droog. Dieren zijn er dan ook nauwelijks te zien. Er lagen wel heel veel dode kangoeroes langs de weg en daardoor zaten er wel heel veel roofvogels. We hebben maar een enkele levende kangoeroe gezien. Verder stonden er veel koeien langs de weg die veel leken op de koeien in Afrika, heel erg mager. In Afrika slachten ze af en toe een koe om te eten, maar ik kan me niet voorstellen wat ze hier met deze koeien doen. Vlees zit er niet aan en melk geven ze volgens mij ook niet. Afijn ik kan me al helemaal niet voorstellen waarom iemand hier zou willen wonen, het is echt kurkdroog, een hele schrale onvruchtbare grond en er zitten heel veel (erg vervelende) vliegen. Veel mensen wonen hier dan ook niet; we zagen een bord onderweg waar op stond “welkom in Carpentaria” en daarbij dat het gebied 68.000 km² groot was met welgeteld 2500 inwoners. De meeste mensen wonen ook nog een flink eind van de “snelweg” af. Er staan bordjes bij de snelweg met daarop het aantal kilometers naar een bepaald huis/familie en die afstanden kunnen behoorlijk oplopen.

Ook zijn er ontzettend veel termieten hier. Velden vol met termietenheuvels, overal waar je kijkt zie je ze. Er moet dus wel iets in de grond zitten waar termieten het goed op doen.

Outback-0692

Op deze weg rijden de zogenaamde “roadtrains”. Dit zijn echt enorm lange vrachtwagencombinaties van wel zo’n 50 meter lang! De grootste die we gezien hebben vandaag was er een met maar liefst vier tankauto’s achter elkaar.

Voor de lunch zijn we gestopt in Normanton, maar na het dorpje gezien te hebben, besloten we toch maar om verder te rijden. Een echt dorp was het niet te noemen, al met al 2 straten. Aan de hoofdweg zate

n een aantal cafeetjes, maar hier zaten allemaal Aboriginals die behoorlijk diep in het glaasje gekeken hadden. De plaatselijke slijterij had ook net een nieuwe voorraad bier gekregen waarschijnlijk, want we zagen zeker een man of 6 lopen met een krat bier. Een oudere vrouw zat op een bankje, krat bier ernaast en pilsje in de hand. We hadden al verhalen gehoord over Aboriginals die werkloos zijn en een drankprobleem hebben. In sommige plaatsen is het dan ook verboden om drank aan Aboriginals te verkopen. We hebben Normanton dan ook maar snel achter ons gelaten en zijn doorgereden naar Burk & Wills Roadhouse, ongeveer halverwege Normanton en (onze eerste bestemming voor morgen) Cloncurry. Na zo’n 8½ uur gereden te hebben vonden we het welletjes. Het caravanpark stelt (helaas) niet zo heel veel voor. We staan achter een benzinepomp met weinig luxe. Toen ik het toilet doortrok zag ik iets bewegen in de wc-pot. Dit bleek een kikkertje te zijn die zich onder rand verstopt had. Dat is voor die beestjes waarschijnlijk het enige water wat hier in de buurt te vinden is, maar echt op je gemak zit je dan toch niet meer……. en de volgende keer gebruik ik het toilet in de camper wel gewoon.