Uluru!

Uluru-0863Vrijdag, 11 december 2009: We hebben hem gezien!!! En dan bedoel ik natuurlijk Uluru (Ayers Rock). Echt heel erg indrukwekkend. Hij is zo anders en veel indrukwekkender dan op de foto’s. ’s Morgens zijn we om 4 uur opgestaan en waren om 5 uur in het park. Het park was al open en er waren al veel mensen aanwezig. Er zijn twee kanten om de zonsopkomst te bekijken: voor of achter Uluru. Ga je aan de voorkant staan dan zie je hem lichter of donkerder worden, ga je aan de achterkant staan dan kijk je als het ware tegen de zon in en zie je de rots als silhouet. Omdat Uluru van kleur verandert tijdens de zonsopkomst, hadden wij ervoor gekozen om de zonsopkomst aan de voorkant (zeg maar) te bekijken. Helaas was het wat bewolkt dus het had niet het effect dat we verwacht hadden, maar het blijft toch heel erg mooi om te zien zo’n enorme rots die “verlicht” wordt. Na de zonsopkomst zijn we naar het beginpunt van de wandelingen gegaan en gekozen voor een wandeling die helemaal rondom Uluru loopt. Dit is een wandeling van ruim 10 kilometer en dat geeft wel aan hoe groot Uluru is. Het is echt niet te beschrijven hoe mooi en indrukwekkend het is om de rots van dichtbij te zien. Er zijn gedeelten die heilig zijn voor de Aboriginals en die ook niet gefotografeerd mogen worden. Vandaar dat je Uluru op de foto altijd van dezelfde kant ziet. Maar die heilige delen zijn heel anders; er zitten grotten in, spleten, gaten etc. De Aboriginals houden in bepaalde gedeelten ook nog steeds ceremonies, maar die gedeelten zijn afgesloten voor het publiek. Ook kun je de rots beklimmen, maar bij de ingang van dat pad en in het cultureel centrum staat een bord met hierop het verzoek van de Aborginalstam om de rots NIET te beklimmen. Ten eerste is het pad naar boven een soort heilig pad voor ze en ten tweede voelen ze zich verantwoordelijk voor de bezoekers op hun land en willen dan ook niet dat er iets met je gebeurt. De kans dat dit gebeurt op het pad naar boven is ruim aanwezig. De klim is enorm steil, het zijn geen traptreden. Ook hier wordt voor gewaarschuwd: je moet een goede conditie hebben en zeker geen hartproblemen. De afgelopen jaren zijn al heel wat mensen op de rots gestorven aan een acute hartstilstand! Waarom mensen niet gewoon de wensen van de Aboriginals kunnen respecteren, is voor ons een raadsel, maar ja. ’s Avonds hebben we ook de zonsondergang nog bekeken. Er is zelfs een speciaal parkeerterrein aangelegd vanwaar je Uluru het beste kunt zien bij zonsondergang. Dit is dan ook de bekende kant van Uluru. Al met al een hele ervaring om dit van dichtbij te kunnen/mogen zien. We waren echt heel erg onder de indruk en hebben er van genoten. Het is moeilijk onder woorden te brengen en ook de foto’s doen er geen recht aan, zo’n indruk heeft Uluru achtergelaten op ons.