Wilpena Pound

Wilpena-1132Zaterdag, 19 december 2009. De camping waar we nu verblijven, ligt aan de rand van het Flinders Range National Park en vandaag willen we het park verder ingaan richting Blinman. We weten alleen niet hoe ver we kunnen komen; de wegen zijn hier niet allemaal geasfalteerd en dus geschikt voor de camper. We weten wel dat we tot aan Blinman kunnen komen. Om het Flinders Range National Park daadwerkelijk in te gaan, moet entreegeld worden betaald. Aan het begin van het park ligt een parkeerterrein en daar kun je een toegangsbewijs kopen. Het is wel een zogenaamde “self registration”; je vult een formulier in met de autogegevens en aankomstdatum en doet het verschuldigde geld in een enveloppe en gooit die in de (brieven)bus die daar ook staat. Er is geen medewerker die een en ander afwerkt of controleert, er wordt van je verwacht dat je gewoon eerlijk bent en betaalt. De toegang is slechts € 5,00 per auto, dus dat is ook het risico van een boete niet waard. Na betaald te hebben, zijn we op weg gegaan naar Wilpena. Hier zit ook het informatiecentrum van het park. Eigenlijk is dat ook meteen heel Wilpena want behalve het informatiecentrum, een benzinepomp, een restaurant annex winkel en een camping is er niets. In het informatiecentrum hebben we geïnformeerd naar wandelingen. Omdat we gisteren al een behoorlijk pittige achter de rug hadden, wilden we het nu wat rustiger doen. Vanuit het informatiecentrum vertrokken een zevental wandelingen. De medewerker van het informatiecentrum adviseerde ons de zogenaamde Bridal Walk. Zagen we gisteren Wilpena Pound nog van bovenaf, de Bridal Walk volgt een pad midden door Wilpena Pound zelf. De wandeling was over het algemeen vrij vlak en 9,4 kilometer lang. Alleen de laatste 1,5 kilometer was bergop naar een uitzichtpunt. De medewerker adviseerde ons om gewoon het pad een stuk te volgen en op een gegeven moment om te keren, alhoewel het eindpunt toch wel de moeite waard was, zei hij.

Omdat het lopen vrij gemakkelijk ging en de omgeving mooi was, besloten we toch maar om de hele wandeling te maken. Onderweg zagen we redelijk wat kangoeroes een ook een 7-tal emoes. Verder zaten er veel vogels. De pound zelf is heel mooi groen met veel bomen. Ook stond er een huisje uit 1900 waar de familie Hill gewoond heeft. Er stonden borden met daarop het verhaal van het leven van de familie in de pound. In het begin hielden ze schapen in de pound. Dit was vooral ideaal omdat de pound een natuurlijke omheining heeft. Probleem was echter dat er op een gegeven moment zo’n 200.000 schapen liepen en door overbegrazing en een heel droog jaar de begroeiing helemaal verdwenen was, waardoor de schapen het ook niet overleefden. Nadien hebben ze nog geprobeerd om graan te verbouwen, maar het probleem was om het graan uit de pound te krijgen. Ze hadden toen nog geen wegen en het kostte dan ook heel veel moeite om de oogst te vervoeren. Na nog een aantal slechte jaren is de familie uit de pound vertrokken. Het huisje staat er nog wel steeds.

Wilpena-1142Het uitzicht aan het einde van de wandeling was inderdaad indrukwekkend al was het niet zo spectaculair als gisteren. Van bovenaf lijkt het of er alleen maar bomen in de pound staan, maar als je er zo doorheen loopt is het toch een heel ander zicht. Zoals bij de meeste wandelingen hier het geval is, moet je ook weer dezelfde weg terug. Dus dat betekende nog eens 9,4 kilometer! Na zo’n 5 uur gewandeld te hebben kwamen we weer bij het informatiecentrum aan. Moe, maar voldaan! Na een lekker bakkie koffie gedronken te hebben, zijn we verder gereden naar Blinman. Dit is een dorpje waar ook weer de tijd stilgestaan heeft. Van 1860 tot 1890 was dit dorp het centrum van de kopermijnen. De huizen dateren ook nog uit die tijd. Momenteel wonen er zo’n 25 mensen en er is een hotel, winkel, gemeenschapshuis, café en dat is het wel zo’n beetje. Het hotel staat (volgens de Lonely Planet gids) bekend om de lekkere en goedkope maaltijden die ze daar serveren. Het was dan ook de bedoeling om daar te gaan eten, maar helaas was er een kerstviering in het gemeenschapshuis en heel het dorp was daarbij aanwezig. Er werden dus geen maaltijden bereid in het hotel.