Warrnambool

warrnambool-1894Woensdag, 6 januari 2010 – Vanmorgen zijn we eerst naar Point Danger gereden. Dit is ten zuiden van Portland aan de kust. Er nestelen hier een kolonie Jan van Genten. Waarom het Point Danger heet, konden we nergens vinden. Het was wel een rotspunt die in zee stak met een los eiland ervoor dus misschien dat het voor de scheepvaart een gevaarlijk punt was. De vogels waren in ieder geval niet gevaarlijk 😉

Daarna zijn we op weg gegaan naar Port Fairy waar we een hapje gegeten hebben en vervolgens een wandeling gemaakt hebben op Griffiths Island. Op dit eiland broedt een kolonie dunbekpijlstormvogels van enkele 10 duizenden vogels. De vogels komen ieder jaar rond 22 september naar het eiland om daar hun eieren te leggen. Hiervoor graven ze tunnels van ongeveer 1 meter lang, waar ze de eieren in leggen. De vogels zijn monogaam en gebruiken ook ieder jaar hetzelfde nest. Ze paren in november en vliegen daarna voor ongeveer 2 weken naar zee. Rond 25 november worden de eieren gelegd. Per koppel wordt 1 ei gelegd. Het mannetje broedt de eerste 12 tot 14 dagen op het ei, waarna het vrouwtje het overneemt. Half januari komen de eieren uit. Overdag wordt het kuiken alleen gelaten en gaan het mannetje en vrouwtje eten zoeken. Het kuiken wordt ’s nachts gevoerd. De periode tussen het voeren wordt steeds langer; tot wel 2 weken. De volwassen vogels gaan dan soms wel zo’n 1500 kilometer ver weg om voedsel te zoeken. Het kuiken groeit gestaag en is gedurende een periode zelfs zwaarder dan de volwassen vogels. Midden april beginnen de volwassen vogels aan hun trek en laten de kuikens gewoon alleen achter. Door de honger komen de kuikens uit het nest. Sommige sterven van de honger, maar de meeste gaan de ouders achterna. Omdat de kuikens in de nesten zaten toen wij er waren en het gebied beschermd is, hebben we er geen gezien. De ouders waren op zee om te vissen en komen pas tegen dat de zon ondergaat terug naar het eiland. Dit moet wel een fantastisch spektakel zijn, maar omdat wij weer verder gegaan zijn, hebben we dit niet gezien.

Onze volgende stop was het Tower Hill Reserve. Dit is een vulkaankrater met een doorsnede van ongeveer 3 kilometer, die zo’n 30.000 jaar geleden ontstaan is. Tijdens dit proces is vloeibare lava naar boven gedrukt. Op de weg naar de oppervlakte kwam de lava een laag tegen van rotsen die water bevatten. Door het temperatuurverschil ontstonden explosies waardoor er een krater gevormd werd. Deze krater vulde zich met water waardoor er een meer ontstond. Onder invloed van latere uitbarstingen ontstonden er eilandjes en puntige heuvels.

Gebruiksvoorwerpen die gevonden zijn in het vulkanische as laten zien dat er ten tijde van de uitbarsting Aboriginals hebben geleefd in dit gebied. Het gebied was een bron van voedsel voor de Koroitgundidj stam. Hun afstammelingen hebben nog steeds een speciale band met deze streek.

warrnambool-1997Nadat de eerste Europeanen zich hier gevestigd hadden is het meeste van de oorspronkelijke begroeiing verdwenen, voornamelijk voor het kunnen houden van schapen. Eind 50-er jaren is men begonnen met het herstellen van het gebied in zijn oorspronkelijke staat. Tot op heden zijn er ongeveer 300.000 bomen geplant en de volgende stap is kleinere planten en struiken zoals varens en grassen terug te planten.

Het opnieuw beplanten is succesvol gebleken, want tot op heden zijn er koala’s, emoes, kangoeroes, possums en stekelvarkens teruggekeerd in het gebied, alsook vele vogelsoorten. Tijdens de wandelingen die we gedaan hebben kwamen we dan ook een emoe met jong tegen en een stekelvarken dat lekker op z’n gemak in de grond liep te wroeten.