Op weg naar Canberra

Dinsdag 9, woensdag 10 en donderdag 11 februari 2010 – Het was vrij druk om Melbourne uit te komen nadat we van boord gegaan zijn en we kwamen dan ook laat aan bij de camping in Frankston. In principe hebben we 5 dagen om in Sydney te komen, zo’n 1000 kilometer. Woensdag zijn we vanaf Frankston richting Lakes Entrance gereden. Onderweg zijn we gestopt in San Remo. Hier worden iedere dag de pelikanen gevoerd. Wij waren er zo rond 11.00 uur en de pelikanen werden om 12.00 uur gevoerd, dus hadden we nog mooi tijd voor een bakje koffie. Er waren maar weinig pelikanen, volgens de vrouw die ze voerde kwam dat omdat de meeste aan het broeden waren. Ook kwamen er een aantal mantaroggen op het voeren af. Echt enorme beesten als je ze zo door het water ziet zweven. Daarna zijn we doorgereden naar het Koala Conservation Centre op Philip Island en hebben daar wat wandelingen gemaakt en, hoe kan het ook anders, veel koala’s gezien. Daarna zijn we doorgereden naar Lakes Entrance. We hebben een nacht geboekt bij een camping hier met de bedoeling om te kijken wat er allemaal in de omgeving te doen is en eventueel een 2e nacht bij te boeken. Na aankomst hebben we nog een wandeling langs de kade gemaakt. We hadden bij het informatiecentrum in Sale wat folders meegenomen over wat er onderweg naar Sydney eventueel te bekijken is. Op de planning staat in ieder geval nog een bezoek aan Canberra, de hoofdstad van Australië. In een van de folders over Canberra zelf zagen we een advertentie van de dierentuin in Canberra. Hier kun je, tegen betaling uiteraard, cheeta’s aaien! Nu is Afrika nog steeds ons favoriete werelddeel en zijn we allebei helemaal weg van de katachtigen, met in het bijzonder de cheeta, dat we eigenlijk niet zo lang na hoefden te denken. Op zich hadden we er wel een dubbel gevoel bij, want wij vinden dat de dieren gewoon in het wild thuishoren, maar dat er dierentuinen zijn daar is geen ontkomen aan. Het feit dat er dan nog iets met de dieren gedaan wordt en ze niet de hele dag in een te klein kooitje zitten, maakt dat wij zoiets hadden van “dat willen we doen”. Op internet kon je boeken, maar er bleek alleen maar een plaatsje meer vrij te zijn voor vrijdag de 12e. Dit betekende dus dat we donderdag zo’n 450 kilometer moesten rijden om in Canberra te komen en we van de omgeving weinig tot niets meer zouden zien. Maar tsja je moet nu eenmaal keuzes maken en wij hebben gekozen voor de cheeta. We staan nu op een camping net buiten Canberra en morgen is dus de grote dag. Het aaien duurt slechts 1 kwartiertje; van 14.30 uur tot 14.45 uur, maar gewoon het idee alleen al om bij zo’n prachtig dier in de buurt te komen. Kicken!