Tassie!

Woensdag 27 januari 2010 en donderdag 28 januari 2010 – Omdat de woensdag behoorlijk vermoeiend was en we eigenlijk niet veel meer gedaan hebben dan naar de camping rijden, met wat tussenstops voor een bakje koffie en een stop bij een uitzichtpunt, besloten we een dag langer in Wynyard te blijven om de omgeving te bekijken. In het pand van het Visitor Centre was ook een tentoonstelling van oude auto’s voornamelijk Fords. Deze waren allemaal lokaal gerestaureerd door een inwoner van het plaatsje. Er stonden er zeker wel een stuk of 20, de oudste van 1903 – een Model A – wat dan ook hoogstwaarschijnlijk de oudste nog bestaande Ford is! De jongste wagen die er stond was ook een Model A van Ford, maar dan de nieuwe uitvoering uit 1928. Daarnaast stonden er 2 auto’s van het Franse merk “Darracq”. Hoewel een kleine tentoonstelling was, was het indrukwekkend te zien wat er bij elkaar stond en hoe goed alles gerestaureerd was.

Na het inwinnen van wat informatie over Tasmanië zijn we op weg gegaan naar Stanley om “The Nut” te gaan beklimmen. De weg van Wynyard naar Stanley loopt langs de Noord-West kust van Tasmanië. Er zijn dan ook verscheidene uitkijkpunten en vuurtorens te vinden. We zijn dan ook onderweg gestopt om een korte wandeling te maken naar een van die vuurtorens. Terwijl we daar stonden kwam er een grote roofvogel overvliegen, maar ja zoals je natuurlijk kunt verwachten stond er net niet de goede lens op mijn toestel om er een goede foto van te maken. Aan de hand van de foto die ik wel had konden we later terugvinden dat het een “White-bellied Sea Eagle” moet zijn geweest. Hopelijk krijg ik nog een kans en heb dan wel de juiste lens gereed, want het is een mooie grote roofvogel.

Daarna zijn we, zoals ik al zei, doorgereden naar Stanley om de “Stanley Nut” te gaan beklimmen. Je hebt 2 mogelijkheden om naar boven (en beneden) te gaan: 1) te voet of 2) de stoeltjeslift. Sportief als wij zijn, ahum, besloten we te voet te gaan. Nu hadden we al wat steile hellingen beklommen, maar dit was toch ook wel redelijk heftig voor de beenspieren. Met letterlijk wat pijn en moeite hebben we de klim naar boven gedaan om daar aan de wandeling van zo’n 2 km te beginnen. En ik moet toegeven dat het uitzicht de moeite absoluut waard is.

Na deze wandeling zijn we weer teruggereden naar de camping om lekker een douche te nemen en een hapje te eten. De eerste dagen Tassie zaten er op.