Wandelen

Zaterdag, 30 januari 2010 – Net buiten Rosebery ligt de afslag naar de Montezuma Falls. Dit is de hoogste waterval in Tasmanië. Rosebery was vroeger de meest productieve mijnplaats van de westkust. Om de erts te kunnen vervoeren naar de haven van Strahan, heeft men rond 1904 een tramroute aangelegd. Deze tramroute vormt nu het wandelpad naar de waterval. Op sommige stukken liggen ook nog de originele dwarsliggers van de tramroute. Het pad loopt door het regenwoud en het was dan ook een hele mooie wandeling. De wandeling zelf is zo’n 9,6 kilometer (retour) en duurt zo’n 3 uur. Bij de waterval is een hangbrug gemaakt, want je kunt eventueel nog verder wandelen naar de Melba Falls, zo’n 14 kilometer verder. Wij vonden 9,6 kilometer echter wel genoeg en ook was de brug niet echt stabiel en voor iemand met hoogtevrees (zoals Frans) niet echt te doen. De waterval zelf was 104 meter hoog en alhoewel er niet heel veel water naar beneden kwam (ook hier is het de laatste tijd droog geweest) was hij toch vrij indrukwekkend. Op de terugweg zagen we nog een zwarte slang, een zogenaamde Tigersnake, aan de kant van het pad. Het was een vrij grote slang en ze zijn ook giftig, maar niet agressief en de slang verdween dan ook vrij snel het struikgewas in. Na in de camper een boterham gegeten te hebben, zijn we verder gereden naar Zeehan, waar we gestopt zijn voor koffie. Daarna zijn we doorgereden naar Strahan. De bedoeling was om hier te overnachten en een cruise danwel treinrit met een oud stoomtreintje te maken. Na het informatiecentrum bezocht te hebben, bleken echter de prijzen voor zowel de cruise als het treintje een beetje erg hoog te zijn. Bovendien waren de twee enige campings in Strahan beide volgeboekt en was de enige optie wildcamperen. Omdat er verder in Strahan niet zoveel te doen is, hebben we besloten om verder te rijden naar Queenstown om daar te overnachten. De weg ernaar toe was erg mooi, heel veel bergen en veel heuvelopwaarts en weer naar beneden. Voor iemand die snel last heeft van wagenziekte (zoals Cora) niet erg leuk, maar als je zelf rijdt heb je daar een stuk minder last van.

Morgen rijden we door naar het Lake St. Clair National Park om weer te wandelen.