Kaikoura

Vrijdag 26 februari en zaterdag 27 februari 2010 – De eerste gelegenheid langs de oostkust om walvissen te zien is in Kaikoura, ongeveer 150 km ten zuiden van Picton. De rit er naar toe loopt via de State Highway 1 en dit is ook de enige weg naar het zuiden aan de oostkant van het eiland. De weg loopt deels door de bergen en deels langs de kust. Een mooie route met heel veel mooie uitzichten. Het Zuidereiland zou mooier zijn dan het Noordereiland was ons verteld en voor zover we tot nu toe kunnen zien klopt het ook wel.

Behalve walvissen komen voor de kust van Kaikoura ook zeehonden en dolfijnen voor, dus we waren benieuwd naar wat we allemaal zouden kunnen zien. Voor we bij Kaikoura aankwamen zagen we langs de kant van de weg al een bord staan waarop we gewaarschuwd werden voor overstekende zeehonden. En inderdaad een stukje verder zagen we al een paar zeehonden op de rotsen. Ook zagen we de nodige auto’s en campers langs de weg staan en besloten om te stoppen zodat we ook even konden kijken en uiteraard foto’s nemen. Verspreid over de rotsen lagen alles bij elkaar zo’n 30 zeehonden lekker in de zon te genieten. Er lagen er in alle soorten en maten, waarschijnlijk allemaal vrouwtjes en jonge dieren. Er lag er zelfs eentje een jong te zogen! Schitterend om te zien.

Nadat we een plaatsje op de camping hadden zijn we naar het visitor centre gelopen om te kijken wat de mogelijkheden waren om te kunnen “whale watchen”. Er waren 3 opties: boot, helikopter of vliegtuig en ook in die volgorde oplopend in prijs..We hebben voor de boot gekozen, en omdat de zee ’s morgens over het algemeen het kalmst is, besloten we met de eerste boot, die van 06:45 uur, mee te gaan. Vroeg op dus, alweer.

Zaterdag 27 februari (vroeg) – Na ingecheckt te hebben kregen we een korte briefing over de veiligheid en wat te doen in geval van nood. Een beetje zoals in het vliegtuig, maar dan zonder het zuurstofmasker. Hierna in de bus en naar de haven om aan boord te gaan van de boot. De touroperator is de enige in Kaikoura die het “walvis kijken” per boot aanbiedt, en ze hebben 4 boten in gebruik die hier speciaal voor gebouwd zijn. Het zijn een soort catamarans, deze schijnen het meest stabiel op het water te liggen en worden aangedreven met jetmotoren. Elke boot heeft een capaciteit van 48 personen en ze kunnen tot 16 cruises per dag doen. Wij waren de eersten op zaterdag.

Na eerst een stukje de zee op te zijn gevaren werd de boot stilgelegd zodat er met behulp van een sonarontvanger geluisterd kon worden of er ergens een walvis in de buurt was. Ook een van de bemanningsleden stond op het bovendek om te kijken of hij wat zag. Het luisteren had blijkbaar resultaat want we gingen meteen met een redelijke snelheid een andere richting in en na nog een keer luisteren werd de koers wat bijgesteld en ja hoor, binnen no time werden er 3 “Sperm Whales” gesignaleerd aan de oppervlakte. De dieren zwommen op hun gemak rond om “op adem” te komen voor hun duik naar de diepte. Sperm Whales horen bij de walvissen die tanden hebben en hun voedsel bestaat voornamelijk uit reuzeninktvissen die op zo´n 2,5 tot 3 km diepte leven. Het duiken naar die diepte duurt zo´n 20 minuten en terug naar boven dus ook. Ze zijn dan ook maar kort aan de oppervlakte. En inderdaad na ongeveer 10 minuten werden we door de crew gewaarschuwd dat ze gingen duiken en dat je je gereed moest maken voor “DE staartfoto” die iedereen wel kent van de diverse walvissen.

Hiermee had de touroperator zijn geld in ieder geval verdient, want ze geven je de garantie dat je een walvis ziet. In het geval je er toch geen ziet (ze claimen een succespercentage van 91%) krijg je 80% van je geld terug. Dit lijkt irreëel, maar andere aanbieders van cruises om bijvoorbeeld dolfijnen te zien geven meestal weinig tot niets terug en/of bieden je een gratis 2e kans aan.

Hierna zijn we richting kust gevaren. Er was nog een kleine `Humpback Whale` gezien van een meter of 6, maar helaas waren we daarvoor net te laat. Verder varend kwamen we bij een gigantische school dolfijnen, zogenaamde “Dusky Dolphins”. En inderdaad, zoals je in de films altijd ziet zwommen ze naast de boot mee en sprongen af en toe uit het water.

Rond 10:00 uur waren we terug bij het startpunt en zat onze whalewatchtour er helaas op.

Omdat we twee nachten hier blijven zijn we ´s middags nog naar de “sealcolony” gelopen, zo´n 4 km buiten het dorp. Er waren er op dat moment maar een paar aan land, waarvan er eentje erg dicht bij kwam om lekker in de zon te gaan liggen. Waarschijnlijk kon ie niet lezen want op de bordjes stond toch duidelijk dat er 10 meter afstand moest zijn tussen mens en zeehond.