Mount Cook

Woensdag 10 maart 2010 – Na eerder al wat op het Net gesurfd te hebben, wisten we waar we moesten zijn voor onze overnachting bij Mount Cook en waar de boottocht over het gletsjermeer te boeken. Dit hebben we gisteravond dan ook maar gedaan om zeker te zijn van een plaatsje aan boord. Het plan was om morgen, de 11e maart, de excursie te doen. We hadden al naar de weersverwachting gekeken en die was niet al te best voor donderdag. En ook vanochtend zat het weer behoorlijk dicht met mist hetgeen hier gebruikelijk blijkt te zijn als het die dag goed weer wordt. We zijn wat later weggereden dan “normaal” omdat de afstand die we hadden af te leggen niet al te goot was en we er op hoopten dat de mist snel op zou trekken. Dit gebeurde ook redelijk vlot en de rit richting de camping en Mount Cook is er een om nooit meer te vergeten. Op een positieve wijze dan. Wat is dit gebied schitterend zeg!

Omdat we behoorlijk vroeg bij de camping waren konden we nog niet op de camping zelf terecht, maar we konden wel inchecken. Ook hadden ze de boottocht al bevestigd bij de touroperator dus dat was geregeld. Na de formaliteiten afgewerkt te hebben, besloten we maar door te rijden naar Mount Cook Village om daar een beetje rond te kijken. Er was, hadden we gezien, een fototentoonstelling van een lokale fotografe die een koppel Nieuw Zeelandse valken gevolgd had tijdens het uitbroeden van een ei en het grootbrengen van hun jong. Het aantal foto’s was beperkt maar er zaten erg mooie tussen.

Ook op het visitor centre was men niet al te positief over het weer voor morgen dus besloten we te gaan informeren of we de tocht om konden boeken naar deze middag. En dat bleek probleemloos te kunnen. We hebben dan ook vanmiddag een tocht gemaakt over het gletsjermeer van de Tasman gletsjer. En dat is indrukwekkend, dat kunnen we je verzekeren. In het meer drijven namelijk ook ijsbergen en het is bekend wat die kunnen aanrichten aan schepen groter dan die waar wij mee voeren…

Een meer is het slechtste wat een gletsjer kan overkomen. De reden hiervoor is dat water de grootste schade, om het zo maar eens te noemen, toebrengt aan het ijs waardoor het af gaat brokkelen. In 1973 begon het Tasman meer zich te vormen. In het begin was het niet meer dan een klein poeltje, maar in de 80-er jaren groeide het meer behoorlijk snel. In 2009 was het meer 2 kilometer breed en 6,5 kilometer lang. Het diepste punt is 200 meter, dat is het punt waar de gletsjer het water in gaat. Dat is ook het punt waar de gletsjer afbrokkelt. Het afbrokkelen gebeurt in eerste instantie aan de bovenkant tot net onder de waterlijn. Dit komt door de invloed van het weer. Kleine stukken breken af en vallen in het water. Hierdoor blijft er een uitstekend stuk aan de gletsjer vastzitten wat onder water nog zo’n 200 meter doorloopt. Door de waterdruk, ijs wil gaan drijven, wordt op een gegeven moment het zich onder water bevindende stuk afgebroken en vormt zich een gigantische ijsberg.

Hoewel een ijsberg en ook een gletsjer, uit een compacte ijsmassa lijkt te bestaan is dit niet zo. Een ijsberg doorgaat 4 periodes in zijn bestaan. In de eerste periode ziet het ijs er blauw uit. In deze staat is het ijs het sterkst en het meest stabiel. Wanneer de ijsberg blootgesteld wordt aan zon, wind en regen verwarmt dit de gassen in het ijs en worden de ijskristallen waaruit het ijs bestaat zichtbaar. De ijsberg wordt dan wit. Als de ijsberg begint te smelten wordt het vuil dat de ijsberg in de jaren opgepikt heeft zichtbaar en krijgt de ijsberg een grijze kleur. De vuildeeltjes nemen meer warmte op en zorgen dat het ijs sneller smelt. Dit is de derde periode. In de vierde periode wordt de laag vuildeeltjes groter tot deze zo’n 5 cm dik is. Deze laag vormt een isolatielaag op het ijs. Het ijs krijgt dan een zwarte kleur, ziet er als het ware vuil uit, en het smeltproces vertraagt.

De Tasman gletsjer groeit per jaar 80 meter maar er smelt elk jaar weer 300 meter. Het smelten doordat hij in het meer uitkomt zal dan ook op een gegeven moment stoppen, maar dat zal nog wel even duren. Het water, wat nu grijs is, zal dan door de vermenging met regenwater langzaam steeds blauwer van kleur worden. En dan krijg je een van die prachtige blauwe meren die ze hier hebben.

Goh, wat je al niet leert op zo’n vakantie!