Rotsen

Dinsdag, 9 maart 2010 – Vandaag verliep niet geheel zoals we gepland hadden. Vanuit Dunedin zijn we richting het Orokonui Ecosanctuary gereden. Dit is een in oktober 2009 geopend gebied van ruim 300 hectare, waar vogels en andere inheemse dieren leven. Een en ander is zo opgezet dat er geen roofdieren voorkomen. Dit is onder andere gerealiseerd door het geheel te omheinen met een roofdiervrij-hekwerk. Kosten ruim 2,2 miljoen NZ Dollars! Helaas regende het vanochtend en het sanctuary bleek ook nog eens in de bergen te liggen – hetgeen niet duidelijk werd uit de routebeschrijving. Hoe dichterbij (hoger) we kwamen des te mistiger werd het. Eenmaal aangekomen, was het zicht dan ook minder dan 10 meter; niet echt geschikt om vogels etc. te zien. Na het nuttigen van een bakje koffie hebben we dan ook maar besloten om verder te gaan. Onze volgende stop was in Palmerston. We hadden een advertentie gezien van een vlinder- en vogeltuin en dat leek ons interessant. Het weer was inmiddels (mede omdat we weer uit de bergen waren) redelijk opgeklaard. De tuin bleek echter niet meer dan een stukje bos waar wat dieren ondergebracht waren. Een en ander zag er heel erg onverzorgd en armoedig uit. We zijn dan ook weer ingestapt en teruggereden. Daarna zijn we doorgereden naar Moeraki. Hier liggen de zogenaamde Moeraki Boulders. Dit zijn een soort grote, ronde, logge stenen, die over circa 50 m strand verspreid liggen Het zijn grijze keien die vrijwel perfect rond zijn.

De boulders zijn al lang het onderwerp van legendes van de Maori, maar uit onderzoek is gebleken dat deze keien zo’n 60 miljoen jaar geleden op de zeebodem ontstaan zijn, toen kalkzouten zich geleidelijk ophoopten rond een harde kern. De keien komen door erosie van de duinen langzaam vrij en verder in zee te liggen. Het is echt een toeristische trekpleister. Toen wij er waren, stonden er 5 tourbussen en het strand krioelde van de toeristen. Gelukkig (voor ons) moesten de meesten na een kwartiertje weer terug in de bus zijn, zodat het strand daarna zo goed als leeg was. We waren nog net op tijd, want het werd weer hoog water en dan kun je de stenen niet meer zien liggen.

Omdat het ochtendprogramma de mist ingegaan was! hadden we nog tijd over en zijn we in Oamaru gestopt bij het visitor centre. Omdat we graag nog naar Mount Cook willen, hebben we bij het informatiecentrum gevraagd wat er op de weg daarnaartoe nog te zien is. Er zijn verschillende dingen te zien en wij hebben gekozen voor een stop bij de zogenaamde Elephant Rocks. Deze rotsen zijn van zandsteen en zijn zo’n 24 miljoen jaar geleden ontstaan op de bodem van de oceaan. In recente tijden, zo’n miljoen jaar geleden, zijn de stenen naar de oppervlakte gekomen en door wind en water zijn de vormen ontstaan. Om de stenen zo te zien was wel heel erg indrukwekkend. Ook omdat het echt heel erg mooi en stil was; buiten ons waren er nog 2 toeristen.

Daarna zijn we onderweg naar Omarama nog op twee sites gestopt waar Maori Rock Art te vinden is. Helaas was dit een beetje een tegenvaller. Op de eerste plaats hadden “vandalen” over de tekeningen heen getekend. Er stond ook al aangegeven dat de waarde van de tekeningen onderkend was en met te laat was met het aanbrengen van hekwerk om het te beschermen. Bij de tweede site had men een aantal tekeningen (de mooiste) weggehaald voor het museum. Er stonden hier wel borden met daarop aangegeven wat de tekeningen, welke er nog wel waren, voor moesten stellen en dat was wel goed want de tekeningen waren door de zon nogal vervaagd en niet echt goed meer te zien. Wel jammer.

Al met al was de dag niet helemaal zoals we verwacht hadden, maar ja dat kan nu eenmaal gebeuren. Morgen gaan we verder richting Mount Cook waar we in ieder geval een cruise willen maken naar de gletsjer.