Aloha – Hawaii

Woensdag 17 maart t/m zaterdag 20 maart 2010 – We zitten nu in (of is het op?) Hawaii, om precies te zijn Honolulu. De week die we hier zullen zijn willen we een beetje gebruiken om bij te komen van de trip door Australië en Nieuw Zeeland. Veel hebben we dan ook niet gepland staan. Niet dat we niets gedaan hebben tot nu toe, maar erg inspannend is het tot nu toe niet geweest.

Zoals ik al eerder schreef, beleefden we woensdag 17 maart 2x. Na de vlucht vanuit Nieuw Zeeland werden we op het vliegveld afgehaald door een van mijn online-kennissen. Voor diegenen die het niet weten: ik, Frans, ben een fervent liefhebber van online gamen en heb in de jaren samen gespeeld met een vaste groep andere “gamers”. Tijdens onze vakantie naar Canada in 2006 hebben we al “live” kennis gemaakt met 3 spelers en er zelfs bijna een week gelogeerd, en ook tijdens onze wereldreis gaan we er een aantal ontmoeten. Zo ook hier in Honolulu. Fletch, dit is niet zijn echte naam, bood aan om ons op te pikken op het vliegveld en naar het hotel te brengen. En daarnaast ook nog eens te fungeren als gids. Beter kun je het natuurlijk niet treffen. Volgens Hawaiiaans gebruik werden we verwelkomd met een lei, een bloemenkrans.

Omdat we vroeg geland waren en we niet voor 14:00 uur in konden checken heeft hij ons eerst meegenomen voor een ontbijt(je) en koffie. In Amerika is het vrij normaal om buiten de deur te ontbijten. Ze serveren hier zelfs het ontbijt op de meeste plaatsen tot half in de middag. Ontbijt hier bestaat in ieder geval in 95% van de gevallen uit minimaal 2 eieren, gebakken naar keuze, daarbij kun je dan bacon en/of worstjes krijgen en daarbij dan nog toast en/of pannenkoekjes en/of “hash browns”, een soort rösti. Behoorlijke maaltijden dus. Na het ontbijt hebben we rondje Honolulu gedaan en hebben redelijk veel van de stad gezien. Met zo’n 400.000 inwoners is het een behoorlijk grote stad, voor onze begrippen dan. Ons hotel staat in de wijk Waikiki, waar de meeste hotels staan en ook de wijk is die het dichtst bij het strand ligt.

Gezien de lange dag die we achter de rug hadden, hebben we na ingecheckt te zijn niets meer gedaan, anders dan ons douchen en wat luieren op de hotelkamer. ’s Avonds heeft Fletch ons nog meegenomen naar een Vietnamees restaurantje waar we nog een hapje gegeten hebben.

De volgende dag, donderdag 18 maart hebben besteed aan winkelen. In Waikiki zijn een aantal grote winkelcentra, waar je uren rond kunt wandelen. Het grootse winkelcentrum is het “Royal Hawaiian Shopping Centre” dat 3 verdiepingen beslaat en zich over drie blokken uitstrekt! Ik moet er wel bij zeggen dat de naam “Royal” redelijk goed van toepassing was, want het merendeel van de winkels lag in de prijsklasse van Luis Vuitton, Bulgari, Calvin Klein en dergelijke. Mooie spullen, maar niet zo geschikt voor een budget als het onze.

Vrijdag 19 maart zijn we gaan “whale watchen”. In deze tijd van het jaar komen de “humpback whales” naar de wateren bij Hawaii om te paren en hun jongen geboren te laten worden. Er zijn verschillende touroperators die een en ander aanbieden, variërend van schepen met 1500 man! aan boord tot kleinere met zo’n 20 personen. Omdat Cora last heeft van zeeziekte besloten we te kiezen voor een tour met een boot waar maximaal 300 personen op konden en die van het type catamaran was. Deze boot had ook nog eens 2 stabilisatoren om het schommelen te minimaliseren hetgeen goed werkte. En we hebben inderdaad een aantal walvissen gezien, maar om te zeggen dat het de beste trip ooit was, nou nee. De massaliteit viel wel mee, maar een goede foto heb ik niet echt kunnen maken. Dat heeft niet alleen te maken met de tour, maar het gedrag van de humpbacks is anders dan dat van de spermwhales die we bij Nieuw Zeeland gezien hebben. Spermwhales blijven relatief lang aan de oppervlakte (5-10 minuten) om daarna lang onder te gaan. Humpbacks komen boven, nemen een diepe ademhaling en duiken bijna meteen weer onder. Op het moment dat je de “fontein” (het ademen) ziet moet je al dichtbij zijn voor een beeldvullende foto. Gelukkig kan ik met de telezoom lens alles redelijk goed dichtbij halen, want anders was het niet meer dan een stipje geweest. Neemt niet weg dat de ervaring van het zien natuurlijk geweldig is. Ook kwamen er nog wat dolfijnen naast de boot zwemmen, waarvan een er zelfs een vis in zijn bek had. Een fantastisch mooi zicht.

Zaterdag 20 maart 2010 – Vandaag heeft Fletch, ofwel Phil, ons meegenomen op een rondje Oahu. Na een ontbijt, op z’n Amerikaans uiteraard, zijn we langs de oostkust omhoog gereden om zo hier en daar te stoppen en van het uitzicht te genieten. We zijn onder andere gestopt bij Sunset Beach en Waimea Beach in de hoop dat er grote golven waren om de surfers aan het werk te zien. Er waren, in onze ogen dan, behoorlijke golven, maar later zagen we foto’s van ECHT hoge golven zo’n, 6 meter hoog! Ook zijn we nog gestopt bij Laniakea Beach waar zeeschildpadden aan land komen om lekker op het strand te liggen zonnen. Jammer genoeg was het hoog water zodat we er wel een paar hebben zien zwemmen, maar zonnen op het strand was er niet bij.

Onderweg zie je geregeld eettentjes staan waar je garnalen kunt eten, een van de specialiteiten van de noordkust. Phil wist uiteraard waar een van de beste, zo niet de beste was, en gezien de rij wachtenden zal het ook wel geklopt hebben. Ondanks dat de rij behoorlijk lang was ging het allemaal redelijk vlot en zaten we dan ook snel te genieten van de (ruim) met/in knoflook gebakken garnalen te eten. Gelukkig hebben we dat alledrie gegeten, anders was het voor de niet-knoflook eter niet uit te houden geweest!