“Cowboy” land

Maandag 23 mei en dinsdag 24 mei 2010 – Na een paar dagen in Yellowstone en Grand Teton doorgebracht te hebben, zijn we nu in een compleet andere omgeving aangeland. Het “cowboyland” zoals we dat van tv kennen: Utah. Om precies te zijn, we zijn nu in de omgeving van het “Arches National Park” en het “Canyonlands National Park”.

Het Arches National Park is een tamelijk klein nationaal park bij Moab in het oosten van de Amerikaanse staat Utah.

Het Arches National Park bestaat uit Courthouse Towers, Windows Section, Delicate Arch, Fiery Furnace, Devils Garden en Klondike Bluffs. Er zijn meer dan 2000 gedocumenteerde arches: natuurlijke bogen zoals onder andere Landscape Arch, Double Arch, Double O Arch en Delicate Arch. De kleinste hebben een opening van amper één meter, terwijl de afstand tussen de steunpunten van de grootste boog (Landscape Arch) 100 meter is. Er zijn diverse wandelingen (trails) in het park. Ook is er een bezoekerscentrum.

In 1991 is er van de Landscape Arch een stuk afgebroken met de afmetingen van 20 m bij 3,66 m bij 1,33 m. Een getuige maakte hier toevallig net een filmpje van. Nu is het niet meer toegestaan om onder of op de bogen te lopen.

De bogen zijn gevormd door water, ijs, extreme temperaturen en de ondergrond van zout. Op een mooie dag is het moeilijk in te beelden dat zulke oerkrachten hier honderden miljoenen jaren op hebben ingewerkt. 300 Miljoen jaar geleden liep soms het hele gebied onder water. Als het water verdampte bleef veel zout achter, op sommige plaatsen zelfs lagen van vele honderden meters dik. Deze zoutlaag werd later bedekt met restanten van vloeden, winden en oceanen die kwamen en weer verdwenen. Soms was deze laag meer dan een kilometer dik. Zout is onstabiel als het onder druk staat. Het zoutbed kon de druk van de bovenliggende lagen niet aan, vervormde en zorgde ervoor dat de rotslaag erboven zich opdeelde. Er ontstonden verticale scheuren waarin ijs zich kon uitzetten. Zo kwam er nog meer druk op de rotsen en braken er stukjes af, die in de zomer door de wind weggeblazen werden. Elke winter opnieuw, tot op de dag van vandaag. Zo werden er bogen gevormd als de boog zelf stevig genoeg was.

Tussen de bogen is niet veel begroeiing, maar wel genoeg om enkele diersoorten in leven te houden, zoals het dikhoornschaap, de halsbandleguaan en ratelslangen. De temperatuurswisselingen zijn extreem: het sneeuwt in de winter en in de zomer kan het tot in de 40°C worden.

De Canyonlands in de omgeving bij Moab in Utah (USA) werden een National Park in 1964. Het park is 1349 vierkante kilometer groot.

Het park is een nog erg ongerept gebied van canyons en tafelbergen uitgesleten door de Coloradorivier en haar zijrivieren in het Coloradoplateau. Het biedt imposante uitzichten op de loop van de Coloradorivier. De rivieren verdelen het park in vier districten: the Island in the Sky, the Needles, the Maze en de rivieren zelf. Ondanks de beperkte vegetatie leven er wilde dieren in de Canyonlands zoals coyotes en het dikhoornschaap. Als gevolg van het grote verschil in de zomer- en wintertemperaturen is het geen interessant gebied voor exploitatie door de mens. Deze klimaatschommelingen hangen samen met de ligging: het park ligt namelijk 1200 tot 2400 meter boven het zeeniveau en er valt zeer weinig regen. De bijnaam voor het park is daarom ‘high desert’.

In het Arches park zijn in de loop der jaren ook heel wat filmopnamen gemaakt. Dit begon al in 1949. Er zijn films opgenomen met John Wayne in de hoofdrol (vanaf 1950), maar ook voor Indiana Jones, Thelma & Louise en Mission Impossible is er gefilmd.

Van beide parken vonden we allebei het “Canyonlands” de mooiste. Misschien dat het weer meespeelt in onze beoordeling, de dag dat we “Arches” bezochten was het bewolkt, koud en winderig, terwijl we “Canyonlands” in de zon hebben kunnen bezoeken. Overigens nog steeds winderig.

Morgen gaan we verder naar het oosten, naar het Rocky Mountains National Park. Weer een dagje kilometers maken, maar dat hoort er bij.