Munising

Woensdag 5 mei 2010 – Na een dagje rondlopen op Makinac eiland zijn we vandaag verder gereden op onze route naar Minneapolis. De volgende stop op onze weg was het “Seney Wildlife Refuge”, op aanraden van Jason en Andra. Een ritje van een kleine 200 km. verder noordwaarts op de Peninsula. Daar aangekomen bleek dat het seizoen nog niet begonnen was en het bezoekerscentrum was nog niet geopend. Op zich geen probleem, we konden de wandeling die daar uitgezet is gelukkig wel lopen.

Het park bestaat al sind 1935 en is ontwikkeld ten behoeve van de natuur in opdracht van president Franklin D. Roosevelt. Het bestaat uit moeras, grasland en bos, in totaal is ongeveer 2/3 wetlands en biedt onderdak aan een grote verscheidenheid aan vogels, waaronder de “Bald Eagle” en aan bevers. Maar ook herten en beren komen er voor.

Hoewel het park in eerste instantie is aangelegd om de aanwezige dieren te beschermen, is het in de loop der jaren ook een rustplaats geworden voor trekvogels. De focus van het park komt dan ook meer een meer te liggen op de bescherming van beide groepen vogels, de van nature aanwezige en de trekvogels. Er is ook een scenic drive door het park, deze was helaas nog gesloten voor voertuigen. Het is een ontzettend mooi gebied, maar het weer werkte niet echt erg mee; veel dieren hebben we dan ook niet gezien. Wel een bever die een paar keer boven water kwam kijken en 2 overvliegende visarenden.

Na ons bezoek daar zijn we doorgereden naar Munising waar we een hotel hadden geboekt. In en rond Munising zijn een groot aantal watervallen, waar we er twee van hebben bezocht. Ze zijn niet zo groot als de Niagara watervallen, maar toch ook wel mooi om te zien. Ook zijn we nog doorgereden naar de “Pictured Rocks”. Dit zijn kleurrijke zandsteenformaties langs de kust die zich zo’n 24 kilometer uitstrekken. Het mooiste zicht er op heb je vanaf een boot, maar ook hier bleek dat het toeristenseizoen nog niet begonnen was. Maar het uitzicht vanaf boven mocht er ook wel zijn.