Grand Canyon

Maandag, 31 mei 2010 – Vandaag is het Memorial Day en dat is wel te merken ook. Het is echt heel erg druk overal en een slaapplaats was dan ook moeilijk te vinden. Het is ons gelukt in Page 2 nachten te boeken. Vanwege de drukte is de prijs helaas 2x zo hoog als tijdens een normaal weekend, maar ja slapen in de auto is natuurlijk ook geen optie.

Vandaag staat de North Rim van de Grand Canyon op ons programma. Toen wij in 2003 in Amerika waren met de groepsreis hebben we de South Rim bezocht, vandaar dat we nu voor de North Rim gekozen hebben. Dit is ook (volgens de informatie die we hebben) de rustigste kant van de Grand Canyon, dit omdat je – in tegenstelling tot de zuidkant – niet parallel aan de rand van de canyon rijdt.

De Grand Canyon is ontstaan door erosie. Vrijwel alle gesteenten die ooit de kloof opvulden zijn weggespoeld door de Colorado River. De Colorado River loopt door het hart van de Grand Canyon. De Colorado ontspringt in de besneeuwde bergen van de Rocky Mountains en zwelt onderweg, mede door zijrivieren als de Green River. Het koude water komt vervolgens bij de rode rotsen van Utah, waar het opgewarmd wordt door de zon. De rivier vergaart hier het rode sediment van de rotsen, waar ze haar naam aan dankt: rood is in het Spaans Colorado. Hoe de Grand Canyon precies is ontstaan, daar zijn de meningen tot op de dag van vandaag nog verdeeld, maar dat het een spectaculair zicht is is duidelijk. Om via het noorden bij de (noord)rand van de canyon te komen moet je met de auto zo’n 290 kilometer omrijden! Het is wel een prachtige rit over onder andere de spectaculaire Navajo Bridge, die zo’n 142 meter hoog is. Hier zagen we nog een paar condors op de pijlers zitten. De populatie condors wordt bijgehouden door middel van het nummeren en voorzien van een zogenaamde tag. Ook worden sommige condors voorzien van een zendertje. Wel een raar zicht om de vogels te zien met een nummer.

Aangekomen bij de Grand Canyon zijn we als eerste naar de Grand Canyon Lodge gereden. Hier zit ook het informatiecentrum. De Lodge is een prachtig gebouw van natuursteen en boomstammen. Het wordt omringd door kleinere hutten, waarvan sommige letterlijk op de rand van de afgrond staan. Een korte en indrukwekkende wandeling komt uit bij Bright Angel Point. Het uitzicht is hier echt fenomenaal. Eigenlijk kijk je hier niet echt over de Grand Canyon uit, maar over een zijdal, de Bright Angel Canyon. Om bij de “echte” Grand Canyon te komen moesten we een weg van 32 kilometer volgen. Onderweg zijn verschillende uitkijkpunten, de ene nog mooier dan de andere.

Voor morgen hebben we een foto-excursie geboekt naar de Antelope Canyon. Hier hebben we al heel veel over gelezen en foto’s van gezien en dit moet echt heel erg spectaculair zijn. We zijn benieuwd.