Zion National Park

Donderdag, 4 juni 2010 – Zion Nationaal Park is een natuurreservaat. Het werd in 1909 een nationaal monument en in 1919 een Nationaal Park. In 1937 werd het park uitgebreid met Kolob. Zion dankt zijn naam aan de Mormoonse pioniers. ‘Zion’ is mormoons voor een plek van rust en veiligheid. Ook de naam Kolob komt van die religie, het betekent: een plek dichtbij God. 2000 jaar geleden leefden hier ook Anasazi (een prehistorische inheemse Amerikaanse cultuur) tot ongeveer 800 jaar geleden. Toen leefden hier de Paiutes (eveneens oorspronkelijke Amerikanen) tot de Mormoonse pioniers hier aankwamen.

Zion is een ontzagwekkende opeenvolging van torenhoge zandsteenmonolieten, smalle sleufcanyons, snelstromende rivieren en beken, een dichte vegetatie en een rijke dierenwereld. Het park heeft 800 soorten planten, 75 soorten zoogdieren, 271 verschillende vogelsoorten, 32 soorten reptielen en amfibieën en 8 soorten vis, voorbeelden hiervan zijn herten, hagedissen en bedreigde diersoorten zoals de Peregrine valk, de Mexicaanse spotuil, de Southwest Willow Flycatcher en de slak van Zion, nergens anders op de wereld te vinden.

Door Zion loopt van oost naar zuid een weg. Deze weg loopt door een tunnel, de zogenaamde Zion-Mount Carmel Tunnel welke van 1930 dateert en zo’n 1,5 kilometer lang is. Aan deze weg ligt ook de spectaculaire Checkerboard Mesa; dit is wel de opmerkelijkste rotsformatie/versteende zandduin, die het park kent. Het is een enorme crèmekleurige rots met een geruit oppervlak als van een dambord. Dit patroon is te danken aan de horizontaal verlopende afzettingen ind e duinen en de latere uitdieping van verticale breukvlakken door watererosie.

Er loopt nog een andere (doodlopende) weg door het park met verschillende stops waar wandelingen gemaakt kunnen worden. Deze weg is alleen met de shuttlebus te bereiken en verboden voor auto’s. Deze shuttlebus is in het leven geroepen omdat er door de vele bezoekers regelmatig verkeersopstoppingen waren. Het voordeel is ook dat de bussen voor minder vervuiling en geluidsoverlast zorgen dan de auto’s.

Wij zijn met de bus naar een aantal stops gereden om daar te gaan wandelen. Zo hebben we als eerste de zogenaamde Weeping Rock wandeling gedaan. Dit is een korte, maar vrij steile wandeling naar een rots waar constant water uit/overheen stroomt. Hierdoor groeien er de meest mooie planten en bloemen, een soort hanging basket. Wij zagen ook een kolibrie die zich tegoed deed aan de planten die al in bloei stonden. Daarna zijn we uitgestapt om de Riverside Walk te doen. Een vrij gemakkelijke wandeling van zo’n 3 kilometer die parallel aan de Virgin rivier, helemaal tot in de canyon loopt. Op een gegeven moment kun je niet verder zonder door de rivier te waden, zo dicht staan dan de wanden van de canyon bij elkaar. Als je omhoog kijkt, kijk je zo tegen de torenhoge steile zijwanden van de canyon aan.

Morgen gaan we door naar Las Vegas, waar we een aantal dagen zullen blijven.