Workshop roofvogelfotografie

Op 3 september as. geef ik in samenwerking met de valkeniers van “Roofvogels en Uilen” een workshop Roofvogelfotografie.

Deze workshop is geschikt voor de enthousiaste amateur (natuur) fotograaf die graag roofvogels fotografeert in een natuurlijk decor. De workshop is zo opgezet dat fotografen op alle niveaus de nodige persoonlijke aandacht krijgen. Het wordt vooral een doe-dag met heel veel fotograferen. Vooraf wordt uitgebreid aandacht besteed aan zaken als compositie, belichting en het gedrag van de roofvogels.

Wat heb je allemaal nodig?

In verband met de hoeveelheid foto’s die we waarschijnlijk zullen gaan maken en het ter plaatse beoordelen van de foto’s, is het aan te raden een digitale camera mee te nemen – spiegelreflex of compact dat maakt niet uit. Zorg ook voor voldoende batterijen en geheugenkaartjes. Heb je meerdere lenzen dan zijn een groothoeklens(zoom) en een lichte tele(zoom) het meest praktisch. Voor mensen die nog niet helemaal vertrouwd zijn met alle begrippen of met de bediening van hun camera, is het raadzaam de handleiding paraat te hebben.

Wat te verwachten?

Roofvogels en uilen zijn er genoeg, valkeniers en ruimte ook. Dus daar hoeven we ons geen zorgen om te maken. Het weer en het licht hebben we echter niet in de hand. Deze twee factoren bepalen min of meer de indeling van de dag aangezien we aandacht willen besteden aan zowel portretten/close-ups als aan actiefoto’s. Bij slecht weer/weinig licht is het een stuk moeilijker om actiefoto’s te maken.

Wat is de dagindeling?

De vogels kunnen gedurende de dag tot op enkele centimeters benaderd worden. Als u als fotograaf rekening houd met de vogel, dan geeft deze u zeker de gelegenheid om wat prachtige plaatjes te maken.

Gedurende de ochtend maken we portretfoto’s. Zo kunt u wennen aan de vogels en de vogels aan u. Vervolgens gaan we een hapje eten.
Na de lunch geef ik uitleg over het fotograferen van vogels in vlucht. Gedurende de middag gaan we met de vliegende vogels aan de gang. Tussendoor is er nog steeds de mogelijkheid om nog wat portretten te maken. Er zullen die dag ongeveer 20 vogels aanwezig zijn van uilen, buizerds, gieren, valken tot arenden toe. Genoeg keuze dus voor iedereen.

We sluiten de dag af met een drankje en de mogelijkheid om elkaars foto’s te bekijken en hier over na te praten.

Het dagprogramma ziet er in principe als volgt uit, maar kan naar gelang de weersomstandigheden aangepast worden:

09.00 – 09.30 Ontvangst koffie/thee limonade
09.30 – 10.30 Theorie gedeelte, fotograaf/vogels
10.30 – 12.30 Praktijk portret foto’s maken
12.30 – 13.30 Lunch
13.30 – 15.30 Praktijk actie foto’s maken
15.30 – 16.00 Nabespreking

Tot slot wil ik benadrukken dat een fotoworkshop met roofvogels (of een demonstratie) geen dieronvriendelijke papegaaienshow is; het welzijn van de vogels en de veiligheid staan boven alles, dus ook boven mogelijk spectaculaire, gevaarlijke of onverantwoorde foto’s! Als de valkenier merkt dat een bepaalde vogel niet lekker in zijn vel zit of onrustig is, zal deze niet worden gevlogen. Daarom besteden we tijdens de workshop ook veel
aandacht aan de omgang met de vogels (wat kunt u wel en niet doen). We houden van de natuur en het welzijn van de vogels staat voorop! Maar vergeet nooit dat we te maken hebben met wilde dieren die onvoorspelbaar zijn qua gedrag. Behandel daarom de roofvogels met respect en houd gepaste afstand! Volg altijd de instructies van de valkeniers op.

Voor inschrijving neem contact op met Roofvogels en Uilen via deze link: Contactformulier. Wees er wel snel bij, want vol = vol!

 

Wat een geluk!

Soms zit het mee en soms zit het tegen. Meldde ik in het vorige bericht dat we onze videocamera kwijt waren, nu kan ik zeggen dat we hem weer terug hebben. Ondanks dat we dachten dat de kans erg klein was de camera terug te krijgen, hadden we toch contact opgenomen met het hoofdkantoor van het Park de Hoge Veluwe. In de reactie die we kregen werd het telefoonnummer van het bezoekerscentrum vermeld en men beloofde onze e-mail door te sturen naar het bezoekerscentrum, in geval dat.. Meteen gebeld, maar helaas was er geen camera gevonden werd er gezegd.

Tot onze verrassing kregen we een week later (zondag 26 september) een e-mailtje van het bezoekerscentrum met de naam en telefoonnummer van iemand die een videocamera had gevonden. Meteen bellen en het bleek inderdaad onze camera te zijn! Ze hadden hem gevonden waar de auto gestaan had tijdens de foto-workshop en meteen bij het uitrijden uit het park een melding gedaan bij de kassa. Deze week even naar Veenendaal gereden om hem op te halen en een bosje bloemen af te geven om ze te bedanken voor de moeite. Geweldig toch?

En Cora heeft deze week ook nog een prijs gewonnen! Via BN De Stem had ze meegedaan aan het “Dicteespel” . Hierbij moet je uit een stukje tekst 10 taal- en/of spelfouten halen. Afgelopen dinsdag kregen we een e-mailtje dat ze prijs had; een Blu-ray speler!

Taart!

Uitzwaaitaart10 september 2009! Voor ons een gedenkwaardige dag. Het is namelijk voor ons beiden de laatste werkdag. Alhoewel er toch ook nog wel gewerkt moest worden op de laatste dag, stond de dag voornamelijk in het teken van afscheid nemen. We zijn de dag begonnen met “uitzwaaitaart” en die was echt heel erg lekker. Onze complimenten dan ook aan de bakker: Bakker Meijers aan de Kerkwerve in Etten-Leur! Na ons tegoed gedaan te hebben aan de taart kregen we kadootjes van de collega’s, zoals een mand met echte oerhollandse producten, zoals stroopwafels, kaas, drop etc. en een lekkere doos bonbons. Ook kregen we gelukspoppetjes en een “guardian angel for flying” voor een veilige reis. Verder een boek “kattenkopjes” een een boek Lonely Planet’s Best in Travel 2009 om nog inspiratie op te doen. Daarnaast werden we allebei royaal getrakteerd op kadobonnen. Namens ons allebei nog een heel hartelijk dank aan alle collega’s. Na nog een rondje door het pand gemaakt te hebben en van alle collega’s afscheid genomen te hebben, was het dan tijd om naar huis te gaan. Alhoewel we heel veel zin hebben in de reis is het toch een rare gewaarwording om niet meer te hoeven werken. Maar dat zal vast snel wennen!!

“De wereld is een boek en wie niet reist, leest slechts één bladzijde”
(Augustinus)

Laatste werkdag

Bijna is het zover. 10 september 2009 is onze laatste werkdag. Een heel vreemde gewaarwording na zo’n 30 jaar gewerkt te hebben dan nu ineens werkloos zijn. Werkloos klinkt ook best wel een beetje negatief. Maar voor ons is het alleen maar positief want onze droom gaat straks in vervulling. Het gevoel van laatste werkdag hebben we nog niet; het voelt gewoon als het begin van de vakantie. Waarschijnlijk dingt het pas echt door als we na zo’n 3 weken thuis zijn niet meer hoeven te gaan werken. De reacties van de collega’s zijn wisselend, van geen reactie tot collega’s die zelfs stukjes uitknippen en opplakken en heel enthousiast zijn. Dinsdagavond is het afscheidsetentje met mijn collega’s. Alhoewel een droom uitkomt, zal ik het contact gaan missen. Je brengt immers toch een groot gedeelte van de dag door met je collega’s. Gelukkig is dankzij internet contact houden tegenwoordig over de hele wereld mogelijk.

Kaart Bianca voorzijde

Kaart Bianca achterzijde

Onze (voorlopige?) route

Als je het idee krijgt om een wereldreis te maken ga je ook nadenken over wat je wilt gaan zien gedurende de reis. Je denkt terug aan de plaatsen die je hebt bezocht, wil je daar nog een keer naartoe, en je denkt aan plaatsen die je zou willen bezoeken. Ook denk je aan plaatsen en landen die je niet wilt gaan bezoeken, tenminste die niet hoog op je “verlanglijstje” staan. Volgens wikipedia zijn er (in 2009) 194 internationaal erkende onafhankelijke staten, dat zijn de 192 leden van de Verenigde Naties plus Kosovo en Vaticaanstad. Merk daarbij op dat Kosovo voorlopig nog door lang niet alle landen is erkend (wel door Nederland en België) en aldus ook nog niet wereldwijd als land als dusdanig wordt beschouwd. Er zijn mensen die er een sport van maken zoveel mogelijk, zo niet alle landen ter wereld te bezoeken gewoon voor de “kick”. Er bestaan zelfs clubs voor zoals de Traveller’s Century Club waar je lid van kunt worden als je 100 landen of meer bezocht hebt.Ik heb geen idee hoe lang zo’n verblijf in een land minimaal dient te duren, maar meen me te herinneren dat het voldoende is voet aan de grond te hebben gezet, al is het maar voor een paar minuten. Het is maar waar je plezier in hebt.

Zo niet wij, onze voorkeur gaat er naar uit om iets te zien van een land waarbij onze interesse toch vooral ligt in de natuur van een land. Steden zijn ook mooi, of kunnen dat zijn, maar we zijn toch liever in de natuur. Wanneer je begint te bedenken wat je allemaal wilt zien en dat allemaal gaat opschrijven, bekruipt je langzaam ook het gevoel dat een jaar tekort zal zijn om alles op je gemak te bekijken. Er zullen dus keuzes gemaakt moeten worden tussen dingen die je gewoon “moet” zien, en dingen die je zou willen zien.

Overigens is het wel zo dat we onze reis zo flexibel mogelijk zullen plannen. foto_route-1Dit houd in dat we de route in groffe lijnen, de hoofdpunten dus, vast zullen leggen. Dit een puur financiële overweging, een zgn. wereldticket is een jaar geldig en kan meestal kosteloos gewijzigd worden voor wat betreft vluchtdata. Met andere woorden: als we ergens wat langer willen blijven kan dat probleemloos. Hoe zo’n ticket precies werkt leg ik later nog uit, want dat is een hoofdstuk op zich.

Voorlopig ziet onze route er als volgt uit: Amsterdam – Perth / over land naar / Sydney – Auckland /over land Nieuw Zealand verkennen / – Hawaii – Miami / over land langs de oostkust van de US naar Canada, Alaska en langs de westkust en het midden van de US omlaag / San Francisco (of Los Angeles) – Equador / over land Chilli, Peru, Brazillie / – Zuid-Afrika / over land Namibie, Zambia, Botswana, Tanzania / Kenya – Amsterdam. Daarnaast zullen we losse tickets kopen en naar Papoea Nieuw Guinea, Paaseiland en de Galapagos eilanden gaan. Over het algemeen is het zo dat je die tickets goedkoper ter plaatse kunt boeken, dan hier vanuit nederland. En het maakt het allemaal een stuk flexibeler.

Het wereldticket is nog niet geboekt, maar zodra dat is gedaan ligt de route wat definitiever vast en zijn jullie de tweede die het horen, de eersten zijn wij…;-).

EEN DROOM GAAT IN VERVULLING

Het maken van verre reizen is onze passie. Wij hebben al heel wat landen bezocht: Egypte, Costa Rica, Maleisië (Borneo), China (Beijing), Canada, Amerika, Kenia, Tanzania, Zanzibar en dichter bij huis: Italië, Portugal, Duitsland en Spanje. Omdat er nog zoveel landen op ons verlanglijstje staan, hebben we besloten om de stoute schoenen aan te trekken en een wereldreis te gaan maken.

Om deze droom uit te laten komen, moest ons appartement verkocht worden, zodat we ook de reis kunnen bekostigen Het heeft even geduurd, maar 15 juli jl. was dan eindelijk de overdracht bij de notaris. Momenteel wonen we tijdelijk tot datum vertrek in een huurhuis.

Het moeilijkste van de beslissing is dat we onze drie “kinders” achter moeten laten. Gelukkig mogen ze bij onze beste vrienden komen wonen. We weten in ieder geval dat ze helemaal niets te kort zullen komen en willen Els en Kees dan ook heel erg bedanken voor hun zorgen.

Vervolgens hebben we allebei onze baan opgezegd. Dat klinkt eenvoudig, maar toch is het best wel een grote stap. Alhoewel in deze tijd van crisis je je baan nooit zeker bent, staat het hebben van een baan over het algemeen toch gelijk aan zekerheid. Maar op een gegeven moment moet je gewoon de keuze maken. Nu hebben we de kans om onze droom uit te laten komen en die kans moeten we grijpen. Niet dat we straks zeggen van “hadden we maar”. Gelukkig waren de reacties van de collega’s over het algemeen heel erg positief. We hebben allebei opgezegd per 1 oktober a.s. en moeten nog tot ongeveer half september werken. We willen begin november vertrekken en hebben dus nog een aantal weken om alles te regelen. En die tijd hebben we hard nodig, want dat er veel geregeld moet worden daar komen we nu pas echt achter. Het is niet zo gemakkelijk als het lijkt; gewoon je huur opzeggen en vertrekken. Je moet allerlei instanties inlichten en natuurlijk hebben deze allemaal weer hun eigen regels.

Verder moeten we onze meubels opslaan, moet er nog het nodige gekocht worden, moeten we de route nog uitzetten, inentingen laten controleren, paspoort verlengen etc. etc. Te veel om op te noemen.

vlnr: Quicky, Frits en Mientje

Beslissingen nemen is leuk

boekWanneer je eenmaal de beslissing hebt genomen om iets anders te gaan doen, een andere baan zoeken, je huis verkopen, een huis kopen , een nieuwe auto aanschaffen of zoals in ons geval een wereldreis gaan maken volgt daar altijd uit dat je nog meer beslissingen moet gaan nemen voor het vervolg. Sommige beslissingen zullen makkelijk zijn, andere wat lastiger. Het leuke van het (moeten) nemen van beslissingen is dat je over zaken na gaat denken waar je misschien anders niet zo bij stil staat.

In ons geval hebben we besloten een wereldreis te gaan maken, echter voor die beslissing definitief was moesten we goed nadenken over de gevolgen van die beslissing. Het appartement stond al te koop, die beslissing was al genomen. Maar wat te doen met onze baan? Zouden we voor een sabbatical gaan? En zo ja, voor hoe lang? Of was het misschien beter onze jobs op te zeggen? Wat willen we zien, welke route zullen we volgen. Gaan we van oost naar west of omgekeerd? Wat moeten we meenemen. Wat doen we met onze spullen? Waar slaan we die op. Enzovoorts, enzovoorts.. Een hele hoop dingen om over na te denken, zaken die geregeld moeten worden.. Soms is een beslissing makkelijk, soms niet.

Uiteindelijk hebben we beslist dat we in de eerste week van november 2009 zullen vertrekken, zoals het er nu naar uitziet starten we in Australië. Een andere meer ingrijpende beslissing is het opzeggen van onze baan geweest. Hoewel het opzeggen an sich niet zo heel moeilijk was: “Ik neem m’n ontslag” is een eenvoudig nederlands zinnetje, is het gevoel erbij wel vreemd. We hebben beide eerder al eens ontslag genomen, maar dat was voor het wisselen van baan. Nu zijn we in principe vanaf 1 oktober as. werkeloos en na 30 jaar gewerkt te hebben voelt dat toch apart aan.

Maar zoals gezegd, wanneer je eenmaal een beslissing genomen hebt volgen er daarna meer. Het indienen van het ontslag is er een geweest in een rijtje van beslissingen die genomen zijn en nog genomen moeten worden. Op naar de volgende! Het blijft leuk!

PS. Ik vraag me af of de uitdrukking is: het NEMEN van een beslissing of is het het MAKEN van een beslissing. Iemand enig idee?

Een nieuw begin

Ligapark RoosendaalNa de verhuis en met het oog op onze plannen voor de wereldreis hebben we besloten om het oude Ligapark-weblog in de archieven te zetten en mocht iemand ooit nog eens terug willen lezen kan dat via het FraCo Archief.

Zoals je kunt zien hebben we er voor gekozen een compleet nieuwe lay-out te gaan gebruiken, en alles toe te spitsen op de wereldreis. We zullen zeker in het begin veel berichten hebben over de voorbereidingen, de planning van de route, de aanschaf van onze spulletjes en wat we verder ook maar tegen mogen komen. En we hopen dat we wat terugkoppeling krijgen van iedereen die virtueel met ons mee wil reizen. En wie weet kruisen onze paden ook nog een keer in het echt het komende jaar.

Daarnaast zal er veel ruimte gereserveerd gaan worden voor foto’s en indien mogelijk video filmpjes. Ik heb al een start gemaakt met het vullen van de fotogallerij met foto’s van onder andere vorige reizen. Verder zal er een kaart komen met de route die we af gaan leggen en die we afgelegd hebben. Al met al voldoende reden om je in te schrijven voor de “alerts” ofwel de automatische melding dat we een nieuw bericht hebben geplaatst, een van de feeds of gewoon zo terug te komen.

Een van de leuke dingen van deze layout is dat de fotos die bij de berichtjes staan, automatisch op de voorpagina komen te staan. Langzaam, of snel, dat hangt af van de snelheid waarmee we berichten plaatsen, maar zeker zal die dus gevuld gaan worden met steeds meer foto’s.

Webhosting

Enige weken geleden werd het dan toch bevestigd door Lycos, ze stoppen ermee. De resultaten blijken na vele jaren toch nog steeds tegen te vallen. Dit was het bericht dat men stuurde:

Beste LYCOS Webhosting klant,

Zoals op 27 november jl bekend is gemaakt, zal LYCOS zijn webhosting activiteiten in de loop van het eerste kwartaal van 2009 beëindigen. Tot die tijd kunt u nog van onze dienstverlening gebruik blijven maken, zodat u voldoende tijd heeft een nieuw thuis voor uw website(s) te vinden.

Wij willen u alvast aan onze exclusieve partner voorstellen, die wij u aanbevelen als nieuwe webhosting provider: STRATO. STRATO heeft al meer dan 10 jaar ervaring op het gebied van webhosting en bezit 2 eigen, geavanceerde, datacentra. Met activiteiten in 6 landen en meer dan 1 miljoen klanten is STRATO de ideale partner voor u: in 2008 is STRATO door lezers van de toonaangevende Duitse PC tijdschriften PC Welt en PC Praxis tot beste webhoster uitgeroepen (meer informatie vindt u op: strato.nl

Samen met STRATO werken wij eraan de overstap zo eenvoudig mogelijk te maken. Daarbij richten wij ons vooral op een soepele verhuizing van uw waardevolle domeinnamen: samen met STRATO willen wij ervoor zorgen dat uw domein(en) veilig en zo geautomatiseerd mogelijk worden verhuisd, zodat u zo min mogelijk zelf actie hoeft te ondernemen.

U hoeft zich dus geen zorgen te maken: medio december ontvangt u al een concreet en interessant aanbod van STRATO en LYCOS. U profiteert dan niet alleen van een vereenvoudigde verhuisprocedure, maar ook van andere attractieve voordelen.

Wij verzoeken u vriendelijk nog even geduld te hebben en danken u bij voorbaat voor uw begrip.

Met vriendelijke groet,

Het LYCOS Webhosting Team

Ik had al eerder een beetje rondgekeken omdat de service en mogelijkheden bij Lycos weliswaar wel goed zijn, zeker gezien de prijs, maar ik zelf toch wel wat mogelijkheden mistte om de website verder uit te breiden. Heel slecht kwam het me dus niet uit. En aangezien Stratos er niet echt slecht uitkwam heb ik de overstap gemaakt.

Helaas houd dit ook in dat ik alles opnieuw moet installeren, en dat gaat even duren. De basis ligt er al, maar alle links naar mijn andere pagina’s, zoals de vakantiefoto’s, zijn er nog niet. Hopelijk gaat dit voor het eind van dit jaar nog lukken, maar kom anders geregeld even kijken.

Mijn email werkt, dus bereikbaar zijn we zeker mochten er vragen en/of opmerkingen zijn.