Uitzwaaifeestje

Vrijdag 30 oktober hebben we de laatste spullen verhuisd vanuit de Opaaldijk naar onze opslagruimte. Omdat het alleen nog maar om de grote meubelstukken ging, hadden we niet al te veel hulp ingeroepen. Zeker met de ervaring die we ondertussen opgedaan hebben in het verhuizen verwachtten we niet al te veel problemen. En die hebben we dan ook niet gehad. De dag tevoren konden we het verhuisbusje al ophalen zodat we ‘s morgens vroeg al konden beginnen met het laden er van. De eerste rit stond dan ook al klaar toen onze hulptroepen arriveerden. Na wat gepuzzel om alles zo efficiënt mogelijk in de opslagruimte weg te zetten, was het busje zo leeg en konden we de tweede rit doen. Ook dit was zo gebeurd en om ongeveer 14:00 uur was alles over, tenminste wat de grote spullen betrof. In de keuken stond nog een en ander en ook alle kleding was nog niet ingepakt. En niet geheel onbelangrijk: de matrassen om op te kunnen slapen lagen nog op de Opaaldijk.

Daarna kwam het tot dan toe moeilijkste gedeelte. Kees zou de katten meenemen naar hun huis. Hij en Els zijn de pleegouders voor onze kinders tot wij terug zijn. Omdat Frits nogal protesteert als hij in zijn reismandje zit besloot ik, Frans, mee te rijden met mijn eigen auto om Frits apart te houden van de andere twee. Zijn “geklaag” zorgt er namelijk voor dat de andere 2 ook in de stress raken. Na ze alle drie in de garage uit de reismandjes gelaten te hebben besloten we om ze na een tijdje bij de “rest” te laten. Ze krijgen er de komende tijd namelijk 8 nieuwe vriendjes bij. De eerste kennismaking verliep redelijk rustig, maar het zal toch wel wat tijd kosten eer ze aan elkaar gewend zijn. Kees en Els hebben met hun katten behoorlijk wat ervaring opgedaan, dus dat zal allemaal we goed komen.

Op zaterdag hadden we nog een afscheidsfeestje georganiseerd voor familie en vrienden. We hebben heel veel kaarten gehad met alle goede wensen die je je maar kunt bedenken. Het was een erg gezellige avond en nadat de laatsten vertrokken waren hebben we de boel de boel gelaten en zijn naar bed gegaan.

De volgende dag waren we, zoals altijd, weer vroeg op en zijn we aan de slag gegaan om de boel op te ruimen zodat we maandag het huis op konden leveren. Omdat we links en rechts wat tafels en stoelen geleend hadden moesten die ook allemaal terug gebracht worden. Ik ben dan ook aan de slag gegaan met het wegbrengen van de geleende spullen, terwijl Cora de Opaaldijk schoon ging maken. Tegen de tijd dat we hiermee klaar waren was het al weer middag en konden we de deur van ons tijdelijke onderkomen van de afgelopen maanden achter ons dichttrekken. De laatste dozen werden in de auto gezet en we zijn naar Bosschenhoofd gereden om daar de laatste nacht voor vertrek door te brengen.

nov 04, 2009 | Voorbereiding | Leave A Comment »

Reisdocumenten

Iedereen die reist heeft een paspoort of een Nederlandse identiteitskaart, afhankelijk waar de reis naar toe gaat. Met een paspoort mag je in principe overal naar toe, een identiteitskaart is alleen geldig in een aantal Europese landen. Het spreekt voor zich dat het een geldig document moet zijn. Voor de meeste landen is het voldoende om een geldig paspoort te hebben wil je er binnen mogen komen. Soms is het nodig om een extra document aan te vragen, een zogenaamd visum, of tevoren een melding te doen dat je het land gaat bezoeken.

Afhankelijk van het soort bezoek aan een land, business or pleasure zogezegd, heb je toestemming nodig. Ook de duur van je bezoek aan een land is bepalend of je een visum nodig hebt of niet. Voor een verblijf van 90 dagen of minder is over het algemeen geen extra document nodig maar volstaat een melding. Wil je langer blijven dan meestal wel. Ter verduidelijking: dit stukje gaat over het verblijven als toerist in een land, voor zakenreizen gelden heel andere eisen en voorwaarden.

Omdat we in Australië en de USA langer dan 90 dagen verblijven was het voor ons dan ook nodig om voor die landen een visum aan te vragen. Het visum voor Australië is gewoon online aan te vragen. Je krijgt dan een behoorlijk uitgebreide vragenlijst voorgeschoteld en na het invullen daarvan en betaling van de benodigde kosten krijg je dan normaal gesproken je visum. Op zich ging dit nagenoeg probleemloos en we hebben dan ook toestemming gekregen om gedurende 1 jaar in en uit Australië te reizen zoveel we willen. Overigens moet je je tegenwoordig sowieso registreren voordat je naar Australië kunt gaan. Daar zijn geen kosten aan verbonden en kan gewoon online. Via een eenvoudig vragenformulier kun je zo uitvinden welk visum je nodig hebt: Visumaanvraag Australië.

Een visum aanvragen voor de USA heeft meer voeten in de aarde. Ook voor de USA geldt dat je je voor aankomst moet registreren. Omdat Nederland een overeenkomst (Visa Waiver Program) heeft met de USA kun je volstaan met een ESTA aanvraag, een Electronic System for Travel Authorisation, minimaal 72 uur voor aankomst in de Verenigde Staten. Deze toestemming is dan wel 2 jaar geldig, dus je kunt meerdere keren naar de USA als je dat zou willen op hetzelfde visum. Ook dan geldt dat je niet langer dan 90 dagen mag verblijven in de USA. Wij hadden gedacht dat we daar ook voor in aanmerking zouden komen, of beter, gebruik van zouden kunnen maken, omdat we via de oostkust naar boven willen gaan en dan via Canada aan de andere kant weer omlaag, maar helaas. De tijd die we in Canada zijn wordt gewoon doorgeteld en dan komen we wel boven de 90 dagen.

Dit betekende dan ook voor ons dat we een visum voor een langer verblijf nodig hadden. Anders dan voor Australië kan dit dus niet online gedaan worden. Een deel wel, het invullen van een uitgebreid formulier wat daarna uitgeprint moet worden omdat er een 3d barcode op komt te staan waarin alle informatie weer vastligt. Maar het aanvragen van het visum dient wel persoonlijk te gebeuren op het Consulaat in Amsterdam! Ook moesten we pasfoto’s laten maken, maar dan in het Amerikaanse formaat. Een volledig overzicht van de te doorlopen stappen is te vinden op de website van het consulaat: Aanvraaginstructies – US Consulate. Als je de hele procedure zo leest lijkt het heel wat, maar in de praktijk valt het allemaal wel mee, het kost alleen veel tijd.

We hebben dus nu voor beide landen een visum waarmee we langer dan 90 dagen mogen blijven, als toerist dan weliswaar. In Australië mogen we 1 jaar blijven en in de USA zelfs 10 jaar! Het is overigens wel zo dat de uiteindelijk de immigratiedienst aan de grens uitmaakt of je het land binnen mag! Het hebben van een visum is dus geen garantie voor toelating.

Daarnaast zullen we voor een aantal andere landen in Afrika ook een visum nodig hebben. Deze kunnen aan de grensposten aangevraagd worden. Het heeft ook geen zin om dit nu te doen, we weten namelijk nog niet exact wanneer we daar zullen zijn.

okt 11, 2009 | Voorbereiding | Leave A Comment »

Gezond op reis en gezond weer terug

Onafhankelijk van hoe lang je op reis gaat en waar naartoe is het altijd verstandig om ruim voor je vertrekt na te vragen of er bepaalde maatregelen zijn die je kunt of misschien zelfs moet nemen. Een goed startpunt is tegenwoordig het internet waar je op de websites van de GGD en het Landelijk Coordinatiecentrum Reizigersadvisering, kortweg LCR, al heel veel informatie kunt vinden. Daarnaast is het aan te raden om bij een erkende instantie een consult aan te vragen om in detail de reisplannen door te spreken.  Je krijgt dan ook adviezen met betrekking tot hygiëne, en hoe je zelf de risico’s kunt verminderen.

Hoewel we de afgelopen jaren al een flink aantal reizen gemaakt hebben en dan ook de nodige injecties gehaald hebben, hebben we toch een afspraak gemaakt bij Travelvax in Roosendaal. Toevallig is deze arts ook onze huisarts. We wisten al dat we een herhaling moesten hebben voor onze vaccinatie tegen buiktyphus, maar wilden toch nog even bekijken of er nog andere vaccinaties wellicht herhaald moesten worden of eventueel nog nieuwe vaccinaties nodig zouden zijn. En dat bleek inderdaad het geval te zijn, er werd ons geadviseerd om ons te laten enten tegen Hepatitis B en Rabiës (of wel hondsdolheid). Overigens is het altijd een advies wat gegeven wordt, je bent nooit verplicht om je te laten enten.

Waar je je voor moet laten enten is afhankelijk van waar je naartoe gaat, hoe lang je weggaat en wat je daar gaat doen. Omdat wij langer dan 3 maanden weggaan en gezien onze bestemmingen hebben wij de volgende vaccinaties nodig, en gelukkig hadden we de meeste al in de afgelopen jaren gehaald aders was het een behoorlijke kostenpost geworden (dat is het overigens toch wel geworden, de rabiës-entingen kosten €70,– per stuk en we hebben er ieder 3 nodig..). De beschermingduur van de entingen varieert van ca. 2 jaar tot zo’n 25 jaar. Als je het dus ook per jaar uitrekent valt het wel mee en is altijd goedkoper dan langdurig ziek worden, of erger.

Wij hebben als we op reis gaan vaccinaties die ons beschermen tegen:

• Buiktyphus; dit is een bacteriële infectie die wordt veroorzaakt door eten of drinken van voedsel of water dat besmet is met de Salmonella bacterie. Buiktyfus kan ook worden veroorzaakt door het eten van onvoldoende gaar vlees, kip of eieren of door het drinken van ongekookte melk.
• Hepatitis A; besmettelijke geelzucht) is een ontsteking van de lever die wordt veroorzaakt door een virus. Dit virus wordt overgedragen door met ontlasting besmet voedsel en drinkwater.
• Hepatitis B; dit is een ontsteking van de lever die wordt veroorzaakt door een virus. De ziekte wordt overgedragen bij seksueel contact, bij bloed-bloedcontact en bij niet-steriele medische ingrepen (bijvoorbeeld bij de tandarts), bij het zetten van tatoeages en piercings of bij het scheren met een gebruikt mesje (bijvoorbeeld bij de kapper).
• Gele koorts; is een ernstige virusziekte die door muggen wordt overgedragen.
• Rabies; is een zeldzame virusinfectie van de hersenen. Het virus wordt verspreid via speeksel van besmette zoogdieren. Alle zoogdieren, dus niet alleen honden, kunnen aan rabiës lijden en de ziekte op andere dieren én op mensen overbrengen. Veel toeristen blijken te worden gebeten of gekrabt door apen. Vleermuizen zijn ook zoogdieren en berucht om het risico van rabiësoverdracht. Pa daarom altijd op niet te dicht bij deze dieren in de buurt te komen. In principe is rabies altijd dodelijk!
• Difterie; een infectieziekte die wordt veroorzaakt door een de bacterie Corynebacterium diphtheriae. De ziekte wordt via hoesten van mens op mens overgebracht.
• Tetanus; wordt veroorzaakt door de bacterie Clostridium tetani die in aarde en straatvuil voorkomt.
• Polio; (kinderverlamming) wordt veroorzaakt door besmetting met het poliovirus. Het virus wordt overgedragen van mens op mens via de ontlasting of door met ontlasting besmet voedsel en/of drinkwater.

Daarnaast is het natuurlijk altijd goed oppassen met wat je eet zeker als je in niet-westerse landen zoals Afrika, Azië en Zuid Amerika komt. Het is niet verstandig om daar bijvoorbeeld water uit de kraan te drinken, maar denk er ook aan dat ijsklontjes in je frisdrank ook gemaakt worden van datzelfde kraanwater en dat sla of andere groentes die je rauw eet ook met datzelfde kraanwater gespoeld worden. Hetzelfde geldt voor ijs. Zeker bij de “tentjes langs de weg” is het uitkijken geblazen, een flinke diarree heb je zo te pakken. Drink daarom altijd water uit flessen, controleer overigens ook altijd of deze goed afgesloten zijn, het komt voor dat flessen gewoon uit de kraan gevuld worden en zo weer verkocht. Met name Egypte en Turkije staan hier om bekend. Door voedsel en drinkwater overgebrachte ziekten, zoals reizigersdiarree, hepatitis A, buiktyfus, cholera, dysenterie, polio en paratyfus, in belangrijke mate voorkomen met een goede hygiëne en door goed uit te kijken. Schil ook altijd zelf je fruit om nog maar eens wat te noemen.

Ook een goede bescherming tegen muggen is belangrijk. DEET mag op een wereldreis absoluut niet ontbreken. Bescherming tegen muggen moet in wezen ook 24 uur per dag doorgaan. In Nederland zijn we gewend dat we vooral ‘s nachts door muggen lastig gevallen worden, wanneer je in Afrika bent zijn er meerdere soorten die het op je bloed hebben voorzien. Overdag zijn het de muggen die Dengue (een virusziekte die meestal onschuldig verloopt met koorts, huiduitslag en hoofdpijn. Deze mug komt voor in tropische gebieden) en Japanse encefalitis (is een vorm van hersenvliesontsteking die wordt veroorzaakt door een virus. Het virus wordt overgedragen door muggen. Reizigers raken zeer zelden besmet. Deze ziekte komt vooral voor in Zuidoost Azië). ‘s Nachts zijn het de muggen die Malaria (een infectieziekte die wordt veroorzaakt door malariaparasieten die bij een muggenbeet het lichaam binnendringen. De parasieten vermenigvuldigen zich eerst in de lever en daarna in de rode bloedcellen. Als je na een verblijf in een malariagebied ziek wordt, altijd “eisen” dat er getest wordt op Malaria. Nederlandse artsen hebben over het algemeen te weinig ervaring met deze ziekte om dit te onderkennen. Malaria is nog steeds een potentieel dodelijke ziekte!) en Gele koorts (is een ernstige virusziekte die door muggen wordt overgedragen. Ook als er geen verplichting is wordt vaccinatie aanbevolen bij reizen naar een aantal Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse landen (waaronder Suriname).Alleen erkende vaccinatiebureaus mogen het gelekoortsvaccin toedienen.) overbrengen. Als laatste wordt ook nog het West-Nilevirus door muggen overgebracht. Dit virus veroorzaakt bij de meeste mensen milde symptomen van koorts, hoofdpijn, spierpijn, huiduitslag en vergrote lymfeklieren. Bij minder dan een procent ontwikkelt zich een ernstige vorm van hersen(vlies)ontsteking. Bij minder dan een op de duizend patiënten verloopt de ziekte dodelijk.

Ook nemen we altijd een kleine “reisapotheek” mee waarin pijnstillers zitten, pleisters, gewone en voor blaren. Verder een pincet, tekentang, sluitspelden en wat verbandjes. Als aanvulling hebben we ook een setje met steriele medische hulpmiddelen zoals naalden, spuiten en bloedlancetten gekocht.

Al met al een heel verhaal en voor een ander misschien een reden om nooit op reis te gaan. En als je het zo achter elkaar leest lijkt het nogal wat, maar voor ons is dit als het ware opgebouwd over de afgelopen jaren en valt het in de praktijk allemaal wel mee.

okt 03, 2009 | Voorbereiding | Leave A Comment »

De tickets zijn besteld!

Na veel gepuzzel, gezoek en gevraag zijn we er eindelijk in geslaagd een ticket te vinden dat past bij de route die we af willen leggen. Toen we aan de voorbereidingen begonnen was al snel duidelijk dat we een zogenaamd “wereldticket” nodig zouden hebben, maar we hadden geen idee hoeveel soorten wereldtickets er bestonden. Nu wel .

Wat is een wereldticket nu eigenlijk? Simpel gezegd is het een ticket waarmee je over de wereld kunt vliegen. Wie verkoopt zo’n wereldticket? In principe elke luchtvaartmaatschappij. Ok, dan zou je denken: ik ga naar de balie van maatschappij X en bestel een ticket en kan vertrekken. Da’s weer net even te simpel gedacht.

Wereldtickets worden uitgegeven door de verschillende alliances ofwel samenwerkingsverbanden van de luchtvaartmaatschappijen. Bijvoorbeeld de KLM vormt met o.a. Air France, Kenya Airways, Alitalia en nog zo’n 11 anderen SKYTEAM, terwijl Qantas – waar wij mee zullen vliegen – samenwerkt met British Airways, JAL en nog een aantal andere. Elke alliantie heeft dan ook een bepaalde specialisatie waar zij samen op vliegen. De route die je wilt gaan reizen bepaalt dan ook voor een groot gedeelte welke aanbieder van wereldtickets je het beste kunt gebruiken. In ons geval kwamen we uit op “One World” omdat we een aantal vluchten op en binnen Zuid Amerika willen maken. De grootste maatschappijen daar zijn LAN en Iberia. Deze zijn allebei aangesloten bij One World. Omdat we daarnaast naar o.a. Australië en Nieuw Zeeland gaan is Qantas de meest geschikte vliegtuigmaatschappij.

Daarnaast zijn er nog een aantal andere “spelregels” waar je op moet letten die bepalend zijn voor het soort ticket dat je nodig hebt en die uiteindelijk de prijs bepalen. Bij elk van de tickets dien je in oostelijke of westelijke richting te reizen, “backtracken” ofwel terug naar een continent waar je al geweest bent mag niet. Je kunt dus niet vanuit Azië naar Australië en weer terug naar Azië op je wereldticket. De verdere verschillen tussen de diverse wereldtickets zitten bijvoorbeeld in het aantal stopovers dat je mag hebben, het ene ticket staat er 3 toe, een ander 5. Sommige tickets hebben een variatie in het aantal afgelegde mijlen en ook het aantal continenten dat je aan wilt doen speelt een rol. Uiteindelijk kun je altijd wel een ticket vinden dat bij je gewenste route past. Of je past de route aan aan het ticket, maar dat is iets wat wij niet gedaan hebben. Bij alle tickets is het wel zo dat je bij het boeken een route vastlegt, dit omdat er meteen bekeken wordt of er vluchten zijn tussen de bestemmingen die je wilt en of er plaatsen beschikbaar zijn.

Er is 1 ding wat alle tickets in ieder geval gemeen hebben: de geldigheidsduur is “slechts” 1 jaar. Kortom, je moet binnen een jaar na de startdatum, de terugvlucht begonnen zijn. Overigens is dit geen verplichting, je kunt het ticket laten verlopen. Dat heeft wel als consequentie dat je een (of meerdere) losse vluchten moet boeken aan het eind. Maar zelfs dat is een kwestie van simpel optellen en aftrekken, rekenen dus, om te bepalen wat de goedkoopste oplossing is. Wij zullen, zoals het er nu naar uitziet, langer dan 1 jaar onderweg zijn. Dat betekent dat we het laatste stuk, Afrika, hoogstwaarschijnlijk apart moeten boeken. Zoals we het nu kunnen uitrekenen is dat , voor ons dan in ieder geval, een betere oplossing dan bijvoorbeeld de reis inkorten.

Een van de grote voordelen van een wereldticket is de flexibiliteit in het aanpassen van de reisdata. Bij een “normaal” ticket liggen de reisdata gewoonlijk vast en is het alleen tegen bijbetaling mogelijk een verandering in de datum aan te brengen terwijl dit bij een wereldticket tegen geen of beduidend minder kosten kan. Uiteraard ben je wel afhankelijk van de beschikbaarheid van plaatsen aan boord, hoe eerder je een wijziging doorgeeft hoe beter. Het wijzigen van de route is ook mogelijk, dit kost je echter altijd een vast bedrag, zo rond de €125,–.

Er zijn een aantal organisaties actief in Nederland die min of meer gespecialiseerd zijn in het verzorgen van wereldtickets. Je hebt onder andere Wereldticketcenter, JoHo en Kilroytravels. Wereldticketcenter heeft naast wereldtickets een behoorlijk aanbod in andere verre reizen, campers etc., terwijl JoHo zich vooral richt op studenten en veel doet op het gebied van vrijwilligerswerk. Wij hebben uiteindelijk gekozen voor Kilroy travels die een uitgebreid pakket hebben voor iedereen die wil reizen. Ook de service en informatie sprak ons aan. De toekomst zal leren of het een goede keuze is geweest, maar ja, dat is met alles zo.

De route die we op dit moment in elkaar gezet hebben ziet er in ieder geval als volgt uit:

Zoals te zien is zullen we vanuit Londen vliegen, ook dat is altijd een punt dat naar voor komt bij het plannen van een wereldticket, vliegen vanuit Londen kan je enige honderden Euro’s besparen ten opzichte van het vliegen vanuit Amsterdam, zelfs wanneer je hier een apart ticket naar toe moet boeken. Overigens gaan wij, hoogstwaarschijnlijk, per trein. Dit is niet veel duurder dan een vliegticket en duurt uitgaande van de totale reistijd net zo lang als per vliegtuig.

sep 21, 2009 | Voorbereiding | 1 Comment »

Laatste werkdag

Bijna is het zover. 10 september 2009 is onze laatste werkdag. Een heel vreemde gewaarwording na zo’n 30 jaar gewerkt te hebben dan nu ineens werkloos zijn. Werkloos klinkt ook best wel een beetje negatief. Maar voor ons is het alleen maar positief want onze droom gaat straks in vervulling. Het gevoel van laatste werkdag hebben we nog niet; het voelt gewoon als het begin van de vakantie. Waarschijnlijk dingt het pas echt door als we na zo’n 3 weken thuis zijn niet meer hoeven te gaan werken. De reacties van de collega’s zijn wisselend, van geen reactie tot collega’s die zelfs stukjes uitknippen en opplakken en heel enthousiast zijn. Dinsdagavond is het afscheidsetentje met mijn collega’s. Alhoewel een droom uitkomt, zal ik het contact gaan missen. Je brengt immers toch een groot gedeelte van de dag door met je collega’s. Gelukkig is dankzij internet contact houden tegenwoordig over de hele wereld mogelijk.

sep 05, 2009 | Algemeen, Voorbereiding | Leave A Comment »

Onze (voorlopige?) route

Als je het idee krijgt om een wereldreis te maken ga je ook nadenken over wat je wilt gaan zien gedurende de reis. Je denkt terug aan de plaatsen die je hebt bezocht, wil je daar nog een keer naartoe, en je denkt aan plaatsen die je zou willen bezoeken. Ook denk je aan plaatsen en landen die je niet wilt gaan bezoeken, tenminste die niet hoog op je “verlanglijstje” staan. Volgens wikipedia zijn er (in 2009) 194 internationaal erkende onafhankelijke staten, dat zijn de 192 leden van de Verenigde Naties plus Kosovo en Vaticaanstad. Merk daarbij op dat Kosovo voorlopig nog door lang niet alle landen is erkend (wel door Nederland en België) en aldus ook nog niet wereldwijd als land als dusdanig wordt beschouwd. Er zijn mensen die er een sport van maken zoveel mogelijk, zo niet alle landen ter wereld te bezoeken gewoon voor de “kick”. Er bestaan zelfs clubs voor zoals de Traveller’s Century Club waar je lid van kunt worden als je 100 landen of meer bezocht hebt.Ik heb geen idee hoe lang zo’n verblijf in een land minimaal dient te duren, maar meen me te herinneren dat het voldoende is voet aan de grond te hebben gezet, al is het maar voor een paar minuten. Het is maar waar je plezier in hebt.

Zo niet wij, onze voorkeur gaat er naar uit om iets te zien van een land waarbij onze interesse toch vooral ligt in de natuur van een land. Steden zijn ook mooi, of kunnen dat zijn, maar we zijn toch liever in de natuur. Wanneer je begint te bedenken wat je allemaal wilt zien en dat allemaal gaat opschrijven, bekruipt je langzaam ook het gevoel dat een jaar tekort zal zijn om alles op je gemak te bekijken. Er zullen dus keuzes gemaakt moeten worden tussen dingen die je gewoon “moet” zien, en dingen die je zou willen zien.

Overigens is het wel zo dat we onze reis zo flexibel mogelijk zullen plannen. Dit houd in dat we de route in groffe lijnen, de hoofdpunten dus, vast zullen leggen. Dit een puur financiële overweging, een zgn. wereldticket is een jaar geldig en kan meestal kosteloos gewijzigd worden voor wat betreft vluchtdata. Met andere woorden: als we ergens wat langer willen blijven kan dat probleemloos. Hoe zo’n ticket precies werkt leg ik later nog uit, want dat is een hoofdstuk op zich.

Voorlopig ziet onze route er als volgt uit: Amsterdam – Perth / over land naar / Sydney – Auckland /over land Nieuw Zealand verkennen / – Hawaii – Miami / over land langs de oostkust van de US naar Canada, Alaska en langs de westkust en het midden van de US omlaag / San Francisco (of Los Angeles) – Equador / over land Chilli, Peru, Brazillie / – Zuid-Afrika / over land Namibie, Zambia, Botswana, Tanzania / Kenya – Amsterdam. Daarnaast zullen we losse tickets kopen en naar Papoea Nieuw Guinea, Paaseiland en de Galapagos eilanden gaan. Over het algemeen is het zo dat je die tickets goedkoper ter plaatse kunt boeken, dan hier vanuit nederland. En het maakt het allemaal een stuk flexibeler.

Het wereldticket is nog niet geboekt, maar zodra dat is gedaan ligt de route wat definitiever vast en zijn jullie de tweede die het horen, de eersten zijn wij…;-).

aug 18, 2009 | Algemeen, Voorbereiding | Leave A Comment »

EEN DROOM GAAT IN VERVULLING

Het maken van verre reizen is onze passie. Wij hebben al heel wat landen bezocht: Egypte, Costa Rica, Maleisië (Borneo), China (Beijing), Canada, Amerika, Kenia, Tanzania, Zanzibar en dichter bij huis: Italië, Portugal, Duitsland en Spanje. Omdat er nog zoveel landen op ons verlanglijstje staan, hebben we besloten om de stoute schoenen aan te trekken en een wereldreis te gaan maken.

Om deze droom uit te laten komen, moest ons appartement verkocht worden, zodat we ook de reis kunnen bekostigen Het heeft even geduurd, maar 15 juli jl. was dan eindelijk de overdracht bij de notaris. Momenteel wonen we tijdelijk tot datum vertrek in een huurhuis.

Het moeilijkste van de beslissing is dat we onze drie “kinders” achter moeten laten. Gelukkig mogen ze bij onze beste vrienden komen wonen. We weten in ieder geval dat ze helemaal niets te kort zullen komen en willen Els en Kees dan ook heel erg bedanken voor hun zorgen.

Vervolgens hebben we allebei onze baan opgezegd. Dat klinkt eenvoudig, maar toch is het best wel een grote stap. Alhoewel in deze tijd van crisis je je baan nooit zeker bent, staat het hebben van een baan over het algemeen toch gelijk aan zekerheid. Maar op een gegeven moment moet je gewoon de keuze maken. Nu hebben we de kans om onze droom uit te laten komen en die kans moeten we grijpen. Niet dat we straks zeggen van “hadden we maar”. Gelukkig waren de reacties van de collega’s over het algemeen heel erg positief. We hebben allebei opgezegd per 1 oktober a.s. en moeten nog tot ongeveer half september werken. We willen begin november vertrekken en hebben dus nog een aantal weken om alles te regelen. En die tijd hebben we hard nodig, want dat er veel geregeld moet worden daar komen we nu pas echt achter. Het is niet zo gemakkelijk als het lijkt; gewoon je huur opzeggen en vertrekken. Je moet allerlei instanties inlichten en natuurlijk hebben deze allemaal weer hun eigen regels.

Verder moeten we onze meubels opslaan, moet er nog het nodige gekocht worden, moeten we de route nog uitzetten, inentingen laten controleren, paspoort verlengen etc. etc. Te veel om op te noemen.

aug 14, 2009 | Algemeen, Voorbereiding | Leave A Comment »