Frans en Cora

Maandag 15 maart 2010 – Vandaag heb ik ze zien vliegen! En dan bedoel ik natuurlijk de albatrossen. Vanmorgen zijn we op tijd opgestaan om rond half 9 even te bellen of de boottocht door zou gaan. En gelukkig waren er voldoende deelnemers om uit te varen. We bleken uiteindelijk met z’n drieën te zijn en dat gaf iedereen in ieder geval voldoende ruimte om te fotograferen. Een van de andere deelnemers was een fervent vogelaar en samen met de kapitein wist hij alle vogels te benoemen. Maar het mooiste waren toch wel de albatrossen.

Nadat we in de boot waren gestapt gingen we op weg. Echt zoeken naar de vogels hoeft niet, want de kapitein zoekt gewoon een vissersboot op en vaart daar naartoe. Omdat de gevangen vis meteen van kop, staart en ingewanden ontdaan wordt. Het slachtafval wordt overboord gegooid en daar komen de nodige vogels op af. Waaronder dus ook de albatrossen. Wanneer je deze van zo dichtbij ziet, zie je ook pas goed hoe groot ze zijn. Zelfs de kleinste van de verschillende soorten die op het visafval afkwamen is een behoorlijk grote vogel. Ook het vlak boven het water zweven is prachtig om te zien.

De boottocht duurde in totaal zo’n 2,5 uur en na afloop had ik dan ook 622 foto’s gemaakt! We moeten ze nog uitzoeken, maar daar gaan we maar even in Hawaii voor zitten.

In de middag zijn we teruggereden naar Christchurch waar we morgen nog even de stad in gaan. Morgenmiddag de koffers pakken en woensdag op weg naar Hawaii.

Maandag 8 maart 2010 – Vandaag zijn we in en rond Dunedin gebleven. Dunedin (Ōtepoti in het Maori) is de tweede stad in grootte na Christchurch op het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland met circa 113.600 inwoners (2005) en een oppervlakte van 3315 km². Dunedin werd in 1848 gesticht door de Free Church of Scotland. De naam komt van Dun Eidann de Keltische naam voor de Schotse hoofdstad Edinburgh. De Dunedin Peninsula (ook wel Otago Peninsula genoemd) is bekend om haar natuurschoon. Op dit schiereilandje vindt men veel beschermd natuurschoon, zoals een albatroskolonie en een kleine kolonie van geeloogpinguïns.

Deze ochtend hebben we bezoekje gebracht aan het “Royal Albatross Centre”. Daar aangekomen bleek je alleen de albatrossen te kunnen zien wanneer je deelnam aan een van de excursies en dat hebben we dan ook gedaan. Dit duurde een uur en voor we naar de albatrossen toegingen kregen we wat uitleg over de levenscyclus van deze dieren. Albatrossen behoren tot de grootste vliegende vogels en de grote albatrossen zijn met hun spanwijdte van 3 meter de grootste, nog levende, vogels. Van de erkende 21 soorten zijn er momenteel 19 met uitsterven bedreigd! Het aantal albatrossen is in het verleden sterk afgenomen vanwege de vraag naar veren, tegenwoordig zijn de grootste bedreigingen echter geïntroduceerde soorten zoals ratten en katten die eieren, kuikens en broedende vogels opeten, de grote afname in visbestanden door overbevissing en langelijnvisserij. Langelijnvisserij vormt de grootste bedreiging, omdat de vogels worden aangetrokken door het aas, aan de lijn worden gehaakt en vervolgens verdrinken. Overheden, natuurbeschermingsorganisaties en mensen binnen de visserij proberen deze bijvangst te verminderen. Schrikbarend om dit allemaal te horen, maar het is goed dat er organisaties als deze van het centrum zijn die mensen er op wijzen wat er speelt.

Er was overigens ook een dvd te zien die meer vertelde over wat de visserij kan doen (en ook doet) om de bijvangst van o.a. albatrossen te verminderen. Er wordt bijvoorbeeld gebruik gemaakt van lood zodat de lijnen sneller zinken en er wordt een extra lijn uitgegooid met linten die de vogels afschrikken. Ook wordt het slachtafval aan een “veilige” kant geloosd. En er wordt vaker ‘s nachts gevist, hetgeen ook helpt. Maar er is nog een lange weg te gaan.

Het was een interessant bezoek, maar het fotograferen van de vliegende albatrossen zat er niet in. De observatiepost was namelijk voorzien van glas en dat maakt het fotograferen nagenoeg onmogelijk. Maar het was wel een imposant gezicht zo’n vogel voorbij te zien vliegen!

Na ons bezoek daar zijn we nog even de stad zelf ingegaan om wat winkels te kijken en uiteraard ook iets van de stad zelf te zien. We zijn, zoals ik al vaker vermeld heb, geen stadsmensen maar ja, als je er dan toch bent, waarom niet even kijken?