Frans en Cora

Dinsdag 16 maart 2010 – Vanmorgen zijn we met de bus naar Christchurch gegaan om een beetje te winkelen. Eerlijk gezegd viel het een beetje tegen voor wat betreft de variatie in winkels. Het waren voornamelijk souvenirwinkels. De een nog groter dan de ander, maar het aanbod was overal bijna gelijk. Gelukkig was het goed weer, tegen alle verwachtingen in overigens, dus hebben we lekker op ons gemakje door de stad kunnen lopen, bakkie koffie drinken en een hapje eten. Half in de middag zijn we terug naar de camping gegaan om de camper schoon te maken en nog een was te doen zodat we alles schoon in konden pakken. Want ook dat moest nog gebeuren. Ondanks dat we toch wel een en ander gekocht hadden de afgelopen weken paste het gelukkig allemaal nog in de koffers. Zelfs het gewicht kwam niet boven het maximum uit.

Nog 1 nachtje in deze camper en dan kunnen we hem in leveren.

Vrijdag 17 maart 2010 – Voor we op weg konden naar Apollo om de camper in te leveren moesten we nog wel een en ander doen. De vuilwatertank moest nog leeg en ook het chemisch toilet. En uiteraard moest de tank weer vol zijn met diesel. Gezien de slechte ervaringen met Apollo in Sydney zijn we er extra alert op geweest dat alles goed leeg, danwel vol was. Een ezel stoot zich geen twee keer gaat het spreekwoord meen ik.

Omdat de drop off van de camper in Australië bijna drie uur duurde zijn we redelijk vroeg op pad gegaan, om 8:30 uur al. De vlucht is om ca. 15:00 uur dus dat geeft ons ruim de tijd, mocht het hier ook zo lang duren. En dat was dus (gelukkig) niet het geval. Binnen een half uur na aankomst was het allemaal geregeld, de camper werd geaccepteerd zoals ie was. We moesten nog wel nog even de belasting over de diesel betalen. Dit had ik wel in het contract zien staan, maar vergeten na te vragen hoe dat in z’n werk ging. In Nieuw Zeeland is het zo dat je, als je diesel rijdt, hier geen belasting over betaalt aan de pomp. Je tankt dus voordelig, denk je dan. Voor campers is het zo dat je achteraf een bedrag van ca. 4,70 NZD (€ 2,35) per 100 kilometer aan belasting betaalt. Voor de inwoners zelf geldt dat ze van tevoren een belasting betalen over een x-aantal kilometers. Hebben ze die gereden dan kun je weer “nieuwe kilometers” kopen. De reden voor deze manier van belastingheffen ligt in het feit dat het merendeel van de dieselgebruikers de boeren zijn. Deze hoeven de belasting niet te betalen voor de voertuigen die niet op de openbare weg komen. Je kunt het dus vergelijken met de verschillende kleuren diesel die we in Nederland kennen. Maar inclusief de belastingen kost een liter diesel hier toch nog maar zo’n € 0,80, een schijntje in vergelijking met Nederland!

Na het afwerken van alle formaliteiten zijn we naar het vliegveld gebracht door een van de chauffeurs van Apollo. Dit is overigens wel een goede service van ze. Maar omdat alles erg meeviel qua tijd zitten we dan ook al de hele dag op het vliegveld. Ondertussen zijn we wel ingecheckt en zitten we bij de gate te wachten tot we aan boord kunnen gaan. Volgende stop: Hawaii.

Overigens is het wel vreemd om mee te bedenken dat we terug in de tijd gaan. Onze vlucht vertrekt om ca. 15:45 deze middag (woensdag 17 maart) en we komen aan op woensdag 17 maart om 8:45 uur (in de ochtend dus). We gaan van tijdzone +12 uur naar tijdzone – 10 uur ten opzichte van Nederland. Een tijdsverschil voor ons van 22 uur.

Dinsdag 16 februari en woensdag 17 februari 2010– Inderdaad, dit is het kenteken waarmee we de komende maand rond zullen rijden. Na een rustige vlucht zijn we dan nu in Nieuw Zeeland. We hadden onderweg al bedacht dat we het beste met een taxi naar Apollo konden gaan omdat we maar zo’n 2 uur tijd hadden voor ze zouden sluiten vanwege het tijdsverschil met Australië. Dit is namelijk +2 uur, zodat het verschil met Nederland nu +12 uur is. We stapten op de eerste de beste taxichauffeur af en vroegen of hij bekend was met Apollo. Dat was hij, maar vertelde meteen dat we ook Apollo konden bellen, dan werden we gratis met een taxi afgehaald. Uiteraard wilde hij ook wel rijden, maar dat kostte dan NZD 30,–. Wij bellen, en ja hoor ze zouden een taxi sturen en die was er inderdaad erg snel. Het ophalen van de camper ging vlotjes, de medewerker die ons hielp gaf goede uitleg, dus na een uurtje waren we op weg. We hadden al een camping geregeld, dus dat hoefden we ook niet meer te doen. Onderweg nog wat boodschappen gedaan en we zijn er weer helemaal klaar voor!

De camper die we nu hebben is het originele type wat we geboekt hebben en we realiseren ons nu pas goed dat de extra halve meter die we door de upgrade in Australië hadden toch wel erg makkelijk was. Hierdoor konden we in ieder geval de zijdeur gebruiken. Het is even wennen in ons nieuwe “huis” maar dat is maar een kwestie van dagen. Ook het rijgedrag is wat anders dan we gewend waren.

Nieuw Zeeland is anders dan Australië, het “voelt” anders, maar niet slechter of zo. Ook hier werden we alweer aangesproken door iemand met de vraag of hij kon helpen, dus dat hebben de Aussies en Kiwi’s in ieder geval gemeen. Ook hier hebben ze “visitors centres” waar ze net zo behulpzaam zijn als in Australië. We hebben vandaag dan ook weer de nodige folders gekregen en zijn nu doende uit te puzzelen waar we als eerste naar toe zullen gaan en wat de verdeling, in tijd, wordt tussen het Noordereiland en het Zuidereiland.

We zullen in totaal 4 weken in Nieuw Zeeland blijven, kort vergeleken met Australië en het zullen waarschijnlijk “drukke” weken gaan worden.

Daar gaan we…

Vandaag was het zo ver, we konden de camper op gaan halen bij Cheapa Campa in Sydney. Na de vorige avond tevergeefs via de website van Cityrail geprobeerd te hebben uit te vinden wat de beste manier was om er te komen dit vanmorgen maar gevraagd bij de receptie van het hotel. Zij adviseerden om de trein te nemen naar Mascot-station en vandaar te lopen, het was maar 1 kilometer of zo…Zo gezegd zo gedaan. De trein was geen probleem, na onze ervaring in Londen met de “tube” en in Sydney met het openbaar vervoer (trein en bus) worden we daar steeds “handiger” in. Geen idee hoe het in Nederland precies zit, maar hier is de maximale wachttijd die wij hadden zo’n 15 minuten.

Na aankomst op Mascot stonden we even te kijken welke kant we precies op moesten en ook nu weer werden we aangesproken door een Australische dame of ze kon helpen. Ze dacht dat we naar de luchthaven moest en zei al meteen dat we de volgende halte moesten hebben, maar na uitgelegd te hebben dat we een camper op gingen halen wees ze ons de weg. Nu is het volgen van aanwijzingen om een of andere reden niet onze sterkste kant en de wandeling van 1 kilometer werden er zo ongeveer 3… Gelukkig is de weersvoorspelling hier net zo goed als in Nederland. In plaats van de beloofde regen en lagere temperatuur was het om 9:00 uur al zonnig en warm, een graadje of 23 schat ik zo.

Nadat we bij het verhuurbedrijf aangekomen waren, bleken we niet de eerste en enige te zijn die vandaag een camper, campervan of auto kwamen afhalen. Het was een komen en gaan van mensen. Na een tijdje gewacht te hebben waren we dan eindelijk aan de beurt. Eerst kregen we een instructievideo te zien over het gebruik van de camper en daarna werd al het papierwerk en uiteraard de betaling in orde gemaakt. Het bleek dat om een of andere reden de door ons gereserveerde camper niet beschikbaar was en we kregen dan ook een “upgrade” zonder extra kosten uiteraard. Erg veel stelde het niet voor, het is een iets langer model van een recenter bouwjaar, geen idee welk. Wat wel een voordeel is is het feit dat we ook via de zijdeur in kunnen stappen. Dat scheelt denken we toch wel in het comfort.

Na nog even gewacht te hebben, ze moesten de camper nog schoonmaken en controleren, kregen we nog wat instructie bij de camper, waar alles zat en hoe het werkte. Nog een inspectierondje gedaan ter controle op schade(s) en we kregen de sleutel en konden gaan.

Grappig detail is dat de camper uitgerust is met een toilet van Thetford uit Etten Leur. Bij mijn vorige werkgever, Van Niftrik, produceerden we de meeste onderdelen voor deze toiletten en was ik verantwoordelijk voor de leveringen aan deze klant. Hoogstwaarschijnlijk is het dus een toilet gemaakt van onderdelen die ik zelf naar deze klant heb opgestuurd….Klein wereldje is het toch he.

En toen was het zover en konden we vertrekken. Zo gezegd, zo gedaan dachten we. Ze hadden bij het verhuurbedrijf wat voorgedrukte routebeschrijvingen waarvan we er een meenamen om vanuit Sydney naar de Blue Mountains te rijden. Helaas hebben we ergens een afslag gemist en zijn we in plaats van naar het westen, naar het zuiden gereden. We besloten dan ook maar om een campground op te zoeken om de nacht door te brengen en wat tot rust te komen. Zo’n eerste dag links rijden is toch redelijk vermoeiend, ook de versnellingspook zit links dus schakelen moet ik ook weer helemaal opnieuw leren. De pedalen zitten wel hetzelfde, anders had ik vast wel een paar ongelukken gehad of veroorzaakt vandaag.

Verder hebben we vandaag wat inkopen gedaan zodat we komende dagen wat te eten hebben onderweg. Vanavond een eitje gebakken en een uitsmijter gemaakt. Alle spulletjes zijn opgeborgen in de kastjes en hopelijk ligt het een beetje stabiel, maar dat zien we morgenavond waarschijnlijk wel. Er zal best nog wel wat aangepast moeten worden voordat het allemaal goed ligt, maar al doende leren we het waarschijnlijk wel.

Voor diegenen die het nog niet doorhadden: ons kenteken voor de komende tijd is dus UVY 747