Op het moment dat ik dit schrijf staat onze koffer gepakt voor de komende, korte, vakantie in de extremadura, Spanje. Een uitgebreide beschrijving is hier http://www.fraco.nl/372/2009/01/25/fotografie/de-extremadura-spanje/ te vinden. De afgelopen weken zijn we druk doende geweest een soort van programmaatje samen te stellen met daarin, naar onze mening, interessante trips die we kunnen ondernemen. In de extremadura zijn veel zaken, ten opzichte van “vroeger” onveranderd.
Extremadura kent een landbouwtraditie die eeuwenoud is. De hoofdzakelijk agrarische bevolking heeft in de loop der tijden geleerd hoe met het land en klimaat om te gaan. Dat heeft geresulteerd in landbouw- en veeteeltmethoden die door en door beproefd zijn. In economisch opzicht is Extremadura vooral van belang voor de productie van kurk, houtskool, olijven en ham. Voor verantwoord (natuur)toerisme heeft het gebied nog een enorm potentieel. Grote delen van Extremadura zijn nog vrijwel onaangetast gebleven.
Veeteelt speelt een belangrijke rol in de regio. Overal loopt vee; koeien, schapen, geiten en varkens. Hier leeft het vee nog opeen manier zoals we het ons van vroeger voor kunnen stellen. Door het systeem van transhumancia, waarbij het vee in het najaar uit de bergen naar het laagland wordt verweid en inde voorzomer weer naar de bergweiden wordt gebracht, wordt voorkomen dat de steppen en dehesas overbegraasd worden. Eeuwenlang heeft het vee deze reis lopend tussen ommuurde paden, de cañadas, afgelegd. Zo’n reis nam weken, zo niet maanden in beslag en was voor zowel het vee als de herders een ware beproeving. Door selectief fokken zijn sterke rassen ontstaan die onder dergelijke zware omstandigheden kunnen overleven. Vandaag de dag wordt het vee met vrachtwagens of treinen vervoerd, maar er zijn gelukkig groepen die zich sterk maken om het oude systeem van transhumancia in ere te herstellen.
Extremadura is vooral fameus vanwege haar grote aantallen roofvogels met soorten als steenarend, Spaanse keizerarend, havikarend, slangenarend en dwergarend. Niet te missen zijn de grote aantallen vale gieren. Ook monniksgieren broeden hier in behoorlijke aantallen. Minder algemeen is de aasgier. Verder heeft Extremadura een behoorlijke populatie rode wouw, zwarte wouw, kleine torenvalk en grauwe kiekendief. De prachtige grijze wouw, voornamelijk in de schemering actief, is op diverse plaatsen te bewonderen. Een heel bijzondere vogelsoort is de blauwe ekster: zijn verspreidingsgebied is in Europa beperkt tot Extremadura. Deze in groepen levende vogels komen algemeen voor in dehesa landschappen. Kleurrijke mediterrane soorten als bijeneter, hop en scharrelaar zijn vrijwel overal aan te treffen.
In dit centraal gelegen deel van Spanje, dat vanouds behoort tot de armste delen van het land, heeft de bevolking altijd moeten knokken om zich een bestaan te verwerven. Al in de late middeleeuwen zochten de Extremeños een manier om in hun levensonderhoud te voorzien en trokken weg uit deze woeste en lege streek op zoek naar nieuwe landstreken: de Spaanse verovering van Centraal- en Zuid-Amerika was het gevolg.
Extremadura kent een rijke historie: de Romeinen hebben er hun sporen nagelaten, de Moren zijn er heer en meester geweest, de conquistadores zijn hier geboren, met alle gevolgen van dien. Een bezoek aan Trujillo, Guadalupe, Mérida, Alcántara en Cáceres zullen de cultuurliefhebber dan ook niet onberoerd laten.
Trujillo: de stad van de conquistadores, gebouwd op een granieten heuvel. Het kasteel tornt boven het stadje uit, u heeft er een prachtig zicht op de omliggende omgeving. Het fraaie Plaza (=plein)Mayor, behoort tot de mooiste van Spanje. Hier troont het beeld van Pizarro, de veroveraar van het rijk der Inca’s.
Guadalupe: Een bezoek aan het klooster mag niet ontbreken. Vele pelgrims zijn u voorgegaan. Guadalupe is vooral bekend vanwege ‘de zwarte Maagd van Guadalupe’.
Mérida: Deze stad is gesticht in 25 v. Christus en werd een van de belangrijkste hoofdsteden van het Romeinse rijk. Vele monumenten uit die tijd zijn bewaard gebleven. Merida is daarom uitgeroepen tot World Heritage Site. Bezoek de Romeinse brug, de Tempel van Diana, de Trojaanse boog, het aquaduct en de Mitreo-villa met haar prachtige mozaïekvloer en het amfitheater.
Alcántara: Hier vindt u één van de best bewaarde Romeinse bruggen van Spanje.
Cáceres: Deze stad staat op de door de Unesco geplaatste lijst van werelderfgoed. De ommuurde, oude stadswijk met zijn statige panden en romantische straatjes, de kathedraal, haar paleizen en kerkjes ademen nog steeds ‘de tijd van vroeger’ uit.
Zoals je kunt lezen, er is veel te zien en het zal niet lukken dit allemaal in 1 week te proppen, zonder het “op z’n amerikaans” te doen. Overal snel voorbij, foto’s maken en thuis bekijken wat we nu eigenlijk gezien hebben. En daarnaast is het een beetje geven en nemen: ik, Frans, met m’n fotografie, en Cora die graag wat meer ziet dan alleen door de zoeker van de camera. Ach, we hebben daar altijd een gulden middenweg in gevonden, dat zal ook nu weer gaan lukken.
Vannacht, zo rond 04:00 uur, vetrekken we vanaf huis, vlucht KL1699 om 07:00 uur zal ons naar Madrid brengen waar we een auto klaar hebben staan ( als het reserveren goed gegaan is 
) zodat we om 11:00 uur richting Villareal de San Carlos kunnen vertrekken. Villareal de San Carlos heeft overigens een inwoner aantal van 25…..( toen ik een paar maanden geleden boekte waren dat er nog 28, hopelijk is het geen ongezonde leefomgeving).
Overigens gaat er voor het eerst een laptop mee, ik heb geen idee van de eventuele mogelijkheden wat internet betreft, maar dat merken we snel genoeg. Indien mogelijk zal ik zeker al wat foto’s laten zien of een berichtje plaatsen.
Maandag 15 maart 2010 – Vandaag heb ik ze zien vliegen! En dan bedoel ik natuurlijk de albatrossen. Vanmorgen zijn we op tijd opgestaan om rond half 9 even te bellen of de boottocht door zou gaan. En gelukkig waren er voldoende deelnemers om uit te varen. We bleken uiteindelijk met z’n drieën te zijn en dat gaf iedereen in ieder geval voldoende ruimte om te fotograferen. Een van de andere deelnemers was een fervent vogelaar en samen met de kapitein wist hij alle vogels te benoemen. Maar het mooiste waren toch wel de albatrossen.
