Frans en Cora

Donderdag 3 december 2009. Vanmorgen al vroeg vertrokken vanuit Mt. Surpise. We waren dan ook van plan om de nodige kilometers te maken. De rit naar Darwin is erg lang en saai en daar doen we al met al wel zo’n 4 dagen à 600 kilometer per dag over. Er zijn wel kortere wegen naar Darwin, maar die zijn alleen geschikt voor een 4 wiel aangedreven auto en tsja daar valt de camper niet onder. We zijn dus aangewezen op de enige geasfalteerde weg. De omgeving is niet echt spectaculair te noemen en zelfs heel erg eentonig. Dus gelukkig maar dat we allebei rijden en elkaar af kunnen wisselen, want anders wordt 600 kilometer veel te veel om op een dag te doen. Onderweg zagen we een droog landschap, een beetje vergelijkbaar met Kenia. Het zal hier vast wel eens erg nat zijn want langs de weg stonden borden met “floodway” en er stonden paaltjes met daarop de hoogte tot waar het water staat in geval van overstroming, zodat je kunt zien hoe diep het water is. Die paaltjes gingen tot 1 meter dus dat zal niet voor niets zijn. Maar nu was het een hele droge bedoeling. Zelfs rivierbeddingen stonden helemaal droog. Dieren zijn er dan ook nauwelijks te zien. Er lagen wel heel veel dode kangoeroes langs de weg en daardoor zaten er wel heel veel roofvogels. We hebben maar een enkele levende kangoeroe gezien. Verder stonden er veel koeien langs de weg die veel leken op de koeien in Afrika, heel erg mager. In Afrika slachten ze af en toe een koe om te eten, maar ik kan me niet voorstellen wat ze hier met deze koeien doen. Vlees zit er niet aan en melk geven ze volgens mij ook niet. Afijn ik kan me al helemaal niet voorstellen waarom iemand hier zou willen wonen, het is echt kurkdroog, een hele schrale onvruchtbare grond en er zitten heel veel (erg vervelende) vliegen. Veel mensen wonen hier dan ook niet; we zagen een bord onderweg waar op stond “welkom in Carpentaria” en daarbij dat het gebied 68.000 km² groot was met welgeteld 2500 inwoners. De meeste mensen wonen ook nog een flink eind van de “snelweg” af. Er staan bordjes bij de snelweg met daarop het aantal kilometers naar een bepaald huis/familie en die afstanden kunnen behoorlijk oplopen.

Ook zijn er ontzettend veel termieten hier. Velden vol met termietenheuvels, overal waar je kijkt zie je ze. Er moet dus wel iets in de grond zitten waar termieten het goed op doen.

Op deze weg rijden de zogenaamde “roadtrains”. Dit zijn echt enorm lange vrachtwagencombinaties van wel zo’n 50 meter lang! De grootste die we gezien hebben vandaag was er een met maar liefst vier tankauto’s achter elkaar.

Voor de lunch zijn we gestopt in Normanton, maar na het dorpje gezien te hebben, besloten we toch maar om verder te rijden. Een echt dorp was het niet te noemen, al met al 2 straten. Aan de hoofdweg zate

n een aantal cafeetjes, maar hier zaten allemaal Aboriginals die behoorlijk diep in het glaasje gekeken hadden. De plaatselijke slijterij had ook net een nieuwe voorraad bier gekregen waarschijnlijk, want we zagen zeker een man of 6 lopen met een krat bier. Een oudere vrouw zat op een bankje, krat bier ernaast en pilsje in de hand. We hadden al verhalen gehoord over Aboriginals die werkloos zijn en een drankprobleem hebben. In sommige plaatsen is het dan ook verboden om drank aan Aboriginals te verkopen. We hebben Normanton dan ook maar snel achter ons gelaten en zijn doorgereden naar Burk & Wills Roadhouse, ongeveer halverwege Normanton en (onze eerste bestemming voor morgen) Cloncurry. Na zo’n 8½ uur gereden te hebben vonden we het welletjes. Het caravanpark stelt (helaas) niet zo heel veel voor. We staan achter een benzinepomp met weinig luxe. Toen ik het toilet doortrok zag ik iets bewegen in de wc-pot. Dit bleek een kikkertje te zijn die zich onder rand verstopt had. Dat is voor die beestjes waarschijnlijk het enige water wat hier in de buurt te vinden is, maar echt op je gemak zit je dan toch niet meer……. en de volgende keer gebruik ik het toilet in de camper wel gewoon.

Daar gaan we…

Vandaag was het zo ver, we konden de camper op gaan halen bij Cheapa Campa in Sydney. Na de vorige avond tevergeefs via de website van Cityrail geprobeerd te hebben uit te vinden wat de beste manier was om er te komen dit vanmorgen maar gevraagd bij de receptie van het hotel. Zij adviseerden om de trein te nemen naar Mascot-station en vandaar te lopen, het was maar 1 kilometer of zo…Zo gezegd zo gedaan. De trein was geen probleem, na onze ervaring in Londen met de “tube” en in Sydney met het openbaar vervoer (trein en bus) worden we daar steeds “handiger” in. Geen idee hoe het in Nederland precies zit, maar hier is de maximale wachttijd die wij hadden zo’n 15 minuten.

Na aankomst op Mascot stonden we even te kijken welke kant we precies op moesten en ook nu weer werden we aangesproken door een Australische dame of ze kon helpen. Ze dacht dat we naar de luchthaven moest en zei al meteen dat we de volgende halte moesten hebben, maar na uitgelegd te hebben dat we een camper op gingen halen wees ze ons de weg. Nu is het volgen van aanwijzingen om een of andere reden niet onze sterkste kant en de wandeling van 1 kilometer werden er zo ongeveer 3… Gelukkig is de weersvoorspelling hier net zo goed als in Nederland. In plaats van de beloofde regen en lagere temperatuur was het om 9:00 uur al zonnig en warm, een graadje of 23 schat ik zo.

Nadat we bij het verhuurbedrijf aangekomen waren, bleken we niet de eerste en enige te zijn die vandaag een camper, campervan of auto kwamen afhalen. Het was een komen en gaan van mensen. Na een tijdje gewacht te hebben waren we dan eindelijk aan de beurt. Eerst kregen we een instructievideo te zien over het gebruik van de camper en daarna werd al het papierwerk en uiteraard de betaling in orde gemaakt. Het bleek dat om een of andere reden de door ons gereserveerde camper niet beschikbaar was en we kregen dan ook een “upgrade” zonder extra kosten uiteraard. Erg veel stelde het niet voor, het is een iets langer model van een recenter bouwjaar, geen idee welk. Wat wel een voordeel is is het feit dat we ook via de zijdeur in kunnen stappen. Dat scheelt denken we toch wel in het comfort.

Na nog even gewacht te hebben, ze moesten de camper nog schoonmaken en controleren, kregen we nog wat instructie bij de camper, waar alles zat en hoe het werkte. Nog een inspectierondje gedaan ter controle op schade(s) en we kregen de sleutel en konden gaan.

Grappig detail is dat de camper uitgerust is met een toilet van Thetford uit Etten Leur. Bij mijn vorige werkgever, Van Niftrik, produceerden we de meeste onderdelen voor deze toiletten en was ik verantwoordelijk voor de leveringen aan deze klant. Hoogstwaarschijnlijk is het dus een toilet gemaakt van onderdelen die ik zelf naar deze klant heb opgestuurd….Klein wereldje is het toch he.

En toen was het zover en konden we vertrekken. Zo gezegd, zo gedaan dachten we. Ze hadden bij het verhuurbedrijf wat voorgedrukte routebeschrijvingen waarvan we er een meenamen om vanuit Sydney naar de Blue Mountains te rijden. Helaas hebben we ergens een afslag gemist en zijn we in plaats van naar het westen, naar het zuiden gereden. We besloten dan ook maar om een campground op te zoeken om de nacht door te brengen en wat tot rust te komen. Zo’n eerste dag links rijden is toch redelijk vermoeiend, ook de versnellingspook zit links dus schakelen moet ik ook weer helemaal opnieuw leren. De pedalen zitten wel hetzelfde, anders had ik vast wel een paar ongelukken gehad of veroorzaakt vandaag.

Verder hebben we vandaag wat inkopen gedaan zodat we komende dagen wat te eten hebben onderweg. Vanavond een eitje gebakken en een uitsmijter gemaakt. Alle spulletjes zijn opgeborgen in de kastjes en hopelijk ligt het een beetje stabiel, maar dat zien we morgenavond waarschijnlijk wel. Er zal best nog wel wat aangepast moeten worden voordat het allemaal goed ligt, maar al doende leren we het waarschijnlijk wel.

Voor diegenen die het nog niet doorhadden: ons kenteken voor de komende tijd is dus UVY 747

Reizen houdt in dat je afstanden overbrugt om van de ene plaats naar de andere te komen. Hoe groot die afstand is hangt af van je bestemming. De manier waarop kan verschillend zijn en hangt onder andere af van de tijd je hebt om die reis te maken. Heb je weinig tijd en wil je er snel zijn dan is een vliegtuig een goede optie, heb je veel tijd dan kan lopen de juiste manier van reizen zijn voor je. Wij zullen de diverse afstanden in ieder geval niet lopend gaan overbruggen, maar gebruik maken van vliegtuig, camper, auto, trein en wellicht de bus.

Zoals ik al eerder gepost heb is het wereldticket gekocht en ligt die route min of meer vast, onze hoofdroute zal dus per vliegtuig afgelegd gaan worden. Om een indicatie te geven van de afstand die we in ieder geval minimaal per vliegtuig af zullen leggen: dit is 41.913 mijl ofwel + 67.500 km. Aangezien de aarde een omtrek heeft van ca. 40.000 km gaan we dus met het vliegtuig 1,6 keer de aarde rond..

Daarnaast zijn we ook bezig met het uitzetten van de routes die we op de verschillende continenten willen gaan volgen. Op de verschillende pagina’s kun je de routes al zien die we in Australië en Nieuw Zeeland in gedachten hebben. Overigens zijn dit ook weer routes waarvan we af kunnen wijken als we willen. Om ook hier weer een indicatie te geven van de afstanden hebben de routes die we in gedachten hebben ongeveer de volgende afstanden: Australië: 10.000 km, Nieuw Zeeland: 2995 km, USA: 11.275 km. Dit bij elkaar opgeteld is zo’n 24.270 km, nogmaals 0,6 keer de wereld rond.

Als je dit zo leest bekruipt je zo’n beetje het idee dat we het komende jaar of elke dag aan het vliegen zijn, OF kilometers aan het vreten met een auto of iets dergelijks. In de praktijk zal het er heel anders uitzien. Aan het vliegen zullen we niet veel kunnen doen, da’s een kwestie van zitten en wachten tot je er bent. Alles bij elkaar zal dat overigens wel zo’n 75 uur zijn. Het stuk over de weg lijkt ook ontzettend veel, en is het misschien wel, maar als je het in kleine stukjes hakt is het wel te behappen. Tijdens onze vakantie in 2006 hebben we gemiddeld zo’n 250 Km per dag gereden en we vonden dat goed te doen en dat is dan ook een beetje ons uitgangspunt geworden. Om toch nog wat meer tijd te kunnen nemen overal hebben we de tijd die we ergens willen blijven grotendeels bepaald aan de hand van de afstand die we af gaan leggen. Onze gedachte is om gemiddeld zo’n 150 km per dag af te gaan leggen. Afhankelijk van de wegen en het soort voertuig, camper of auto, kun je dit in zo’n 2 tot 3 uur afleggen. In Afrika weten we uit ervaring dat je zo’n 5 uur doet over een stuk van 200 km, een schril contrast met hier maar anderzijds weet je dat dit hoort bij het land en stel je je daar op in. Maar in de meer westerse landen is een afstand van 150 km goed te doen in een paar uur tijd. Hierdoor kunnen we dan ook een paar dagen op 1 plaats blijven en in de dagen erna wat kilometers meer per dag afleggen als dat nodig mocht zijn.

Om het bij een concreet voorbeeld te houden: de route in Australië is 10.000 km, uitgaande van 150 km/dag zouden we daar dan ongeveer 67 dagen over doen. In ons reisschema hebben we voor ons verblijf in Australië 104 dagen opgenomen, waarvan we eerst 3 dagen in Sydney verblijven. Er blijven dan ook zo’n 100 dagen over om het rondje van 10.000 km te maken. Met een gemiddelde van 100 km/dag moeten we het dan ook lekker rustig aan kunnen doen. We weten bijvoorbeeld al dat bepaalde stukken, zoals van Darwin naar Alice Springs zo goed als niets te bieden hebben behalve de uitgestrekte outback, daar zullen we dus meer kilometers per dag rijden. Op andere plaatsen zoals bijvoorbeeld een nationaal park zullen we hoogstwaarschijnlijk langer blijven en dit zou gezien de tijd die we hebben ook moeten kunnen.

Na veel gepuzzel, gezoek en gevraag zijn we er eindelijk in geslaagd een ticket te vinden dat past bij de route die we af willen leggen. Toen we aan de voorbereidingen begonnen was al snel duidelijk dat we een zogenaamd “wereldticket” nodig zouden hebben, maar we hadden geen idee hoeveel soorten wereldtickets er bestonden. Nu wel .

Wat is een wereldticket nu eigenlijk? Simpel gezegd is het een ticket waarmee je over de wereld kunt vliegen. Wie verkoopt zo’n wereldticket? In principe elke luchtvaartmaatschappij. Ok, dan zou je denken: ik ga naar de balie van maatschappij X en bestel een ticket en kan vertrekken. Da’s weer net even te simpel gedacht.

Wereldtickets worden uitgegeven door de verschillende alliances ofwel samenwerkingsverbanden van de luchtvaartmaatschappijen. Bijvoorbeeld de KLM vormt met o.a. Air France, Kenya Airways, Alitalia en nog zo’n 11 anderen SKYTEAM, terwijl Qantas – waar wij mee zullen vliegen – samenwerkt met British Airways, JAL en nog een aantal andere. Elke alliantie heeft dan ook een bepaalde specialisatie waar zij samen op vliegen. De route die je wilt gaan reizen bepaalt dan ook voor een groot gedeelte welke aanbieder van wereldtickets je het beste kunt gebruiken. In ons geval kwamen we uit op “One World” omdat we een aantal vluchten op en binnen Zuid Amerika willen maken. De grootste maatschappijen daar zijn LAN en Iberia. Deze zijn allebei aangesloten bij One World. Omdat we daarnaast naar o.a. Australië en Nieuw Zeeland gaan is Qantas de meest geschikte vliegtuigmaatschappij.

Daarnaast zijn er nog een aantal andere “spelregels” waar je op moet letten die bepalend zijn voor het soort ticket dat je nodig hebt en die uiteindelijk de prijs bepalen. Bij elk van de tickets dien je in oostelijke of westelijke richting te reizen, “backtracken” ofwel terug naar een continent waar je al geweest bent mag niet. Je kunt dus niet vanuit Azië naar Australië en weer terug naar Azië op je wereldticket. De verdere verschillen tussen de diverse wereldtickets zitten bijvoorbeeld in het aantal stopovers dat je mag hebben, het ene ticket staat er 3 toe, een ander 5. Sommige tickets hebben een variatie in het aantal afgelegde mijlen en ook het aantal continenten dat je aan wilt doen speelt een rol. Uiteindelijk kun je altijd wel een ticket vinden dat bij je gewenste route past. Of je past de route aan aan het ticket, maar dat is iets wat wij niet gedaan hebben. Bij alle tickets is het wel zo dat je bij het boeken een route vastlegt, dit omdat er meteen bekeken wordt of er vluchten zijn tussen de bestemmingen die je wilt en of er plaatsen beschikbaar zijn.

Er is 1 ding wat alle tickets in ieder geval gemeen hebben: de geldigheidsduur is “slechts” 1 jaar. Kortom, je moet binnen een jaar na de startdatum, de terugvlucht begonnen zijn. Overigens is dit geen verplichting, je kunt het ticket laten verlopen. Dat heeft wel als consequentie dat je een (of meerdere) losse vluchten moet boeken aan het eind. Maar zelfs dat is een kwestie van simpel optellen en aftrekken, rekenen dus, om te bepalen wat de goedkoopste oplossing is. Wij zullen, zoals het er nu naar uitziet, langer dan 1 jaar onderweg zijn. Dat betekent dat we het laatste stuk, Afrika, hoogstwaarschijnlijk apart moeten boeken. Zoals we het nu kunnen uitrekenen is dat , voor ons dan in ieder geval, een betere oplossing dan bijvoorbeeld de reis inkorten.

Een van de grote voordelen van een wereldticket is de flexibiliteit in het aanpassen van de reisdata. Bij een “normaal” ticket liggen de reisdata gewoonlijk vast en is het alleen tegen bijbetaling mogelijk een verandering in de datum aan te brengen terwijl dit bij een wereldticket tegen geen of beduidend minder kosten kan. Uiteraard ben je wel afhankelijk van de beschikbaarheid van plaatsen aan boord, hoe eerder je een wijziging doorgeeft hoe beter. Het wijzigen van de route is ook mogelijk, dit kost je echter altijd een vast bedrag, zo rond de €125,–.

Er zijn een aantal organisaties actief in Nederland die min of meer gespecialiseerd zijn in het verzorgen van wereldtickets. Je hebt onder andere Wereldticketcenter, JoHo en Kilroytravels. Wereldticketcenter heeft naast wereldtickets een behoorlijk aanbod in andere verre reizen, campers etc., terwijl JoHo zich vooral richt op studenten en veel doet op het gebied van vrijwilligerswerk. Wij hebben uiteindelijk gekozen voor Kilroy travels die een uitgebreid pakket hebben voor iedereen die wil reizen. Ook de service en informatie sprak ons aan. De toekomst zal leren of het een goede keuze is geweest, maar ja, dat is met alles zo.

De route die we op dit moment in elkaar gezet hebben ziet er in ieder geval als volgt uit:

Zoals te zien is zullen we vanuit Londen vliegen, ook dat is altijd een punt dat naar voor komt bij het plannen van een wereldticket, vliegen vanuit Londen kan je enige honderden Euro’s besparen ten opzichte van het vliegen vanuit Amsterdam, zelfs wanneer je hier een apart ticket naar toe moet boeken. Overigens gaan wij, hoogstwaarschijnlijk, per trein. Dit is niet veel duurder dan een vliegticket en duurt uitgaande van de totale reistijd net zo lang als per vliegtuig.

Als je het idee krijgt om een wereldreis te maken ga je ook nadenken over wat je wilt gaan zien gedurende de reis. Je denkt terug aan de plaatsen die je hebt bezocht, wil je daar nog een keer naartoe, en je denkt aan plaatsen die je zou willen bezoeken. Ook denk je aan plaatsen en landen die je niet wilt gaan bezoeken, tenminste die niet hoog op je “verlanglijstje” staan. Volgens wikipedia zijn er (in 2009) 194 internationaal erkende onafhankelijke staten, dat zijn de 192 leden van de Verenigde Naties plus Kosovo en Vaticaanstad. Merk daarbij op dat Kosovo voorlopig nog door lang niet alle landen is erkend (wel door Nederland en België) en aldus ook nog niet wereldwijd als land als dusdanig wordt beschouwd. Er zijn mensen die er een sport van maken zoveel mogelijk, zo niet alle landen ter wereld te bezoeken gewoon voor de “kick”. Er bestaan zelfs clubs voor zoals de Traveller’s Century Club waar je lid van kunt worden als je 100 landen of meer bezocht hebt.Ik heb geen idee hoe lang zo’n verblijf in een land minimaal dient te duren, maar meen me te herinneren dat het voldoende is voet aan de grond te hebben gezet, al is het maar voor een paar minuten. Het is maar waar je plezier in hebt.

Zo niet wij, onze voorkeur gaat er naar uit om iets te zien van een land waarbij onze interesse toch vooral ligt in de natuur van een land. Steden zijn ook mooi, of kunnen dat zijn, maar we zijn toch liever in de natuur. Wanneer je begint te bedenken wat je allemaal wilt zien en dat allemaal gaat opschrijven, bekruipt je langzaam ook het gevoel dat een jaar tekort zal zijn om alles op je gemak te bekijken. Er zullen dus keuzes gemaakt moeten worden tussen dingen die je gewoon “moet” zien, en dingen die je zou willen zien.

Overigens is het wel zo dat we onze reis zo flexibel mogelijk zullen plannen. Dit houd in dat we de route in groffe lijnen, de hoofdpunten dus, vast zullen leggen. Dit een puur financiële overweging, een zgn. wereldticket is een jaar geldig en kan meestal kosteloos gewijzigd worden voor wat betreft vluchtdata. Met andere woorden: als we ergens wat langer willen blijven kan dat probleemloos. Hoe zo’n ticket precies werkt leg ik later nog uit, want dat is een hoofdstuk op zich.

Voorlopig ziet onze route er als volgt uit: Amsterdam – Perth / over land naar / Sydney – Auckland /over land Nieuw Zealand verkennen / – Hawaii – Miami / over land langs de oostkust van de US naar Canada, Alaska en langs de westkust en het midden van de US omlaag / San Francisco (of Los Angeles) – Equador / over land Chilli, Peru, Brazillie / – Zuid-Afrika / over land Namibie, Zambia, Botswana, Tanzania / Kenya – Amsterdam. Daarnaast zullen we losse tickets kopen en naar Papoea Nieuw Guinea, Paaseiland en de Galapagos eilanden gaan. Over het algemeen is het zo dat je die tickets goedkoper ter plaatse kunt boeken, dan hier vanuit nederland. En het maakt het allemaal een stuk flexibeler.

Het wereldticket is nog niet geboekt, maar zodra dat is gedaan ligt de route wat definitiever vast en zijn jullie de tweede die het horen, de eersten zijn wij…;-).

Na de verhuis en met het oog op onze plannen voor de wereldreis hebben we besloten om het oude Ligapark-weblog in de archieven te zetten en mocht iemand ooit nog eens terug willen lezen kan dat via het FraCo Archief.

Zoals je kunt zien hebben we er voor gekozen een compleet nieuwe lay-out te gaan gebruiken, en alles toe te spitsen op de wereldreis. We zullen zeker in het begin veel berichten hebben over de voorbereidingen, de planning van de route, de aanschaf van onze spulletjes en wat we verder ook maar tegen mogen komen. En we hopen dat we wat terugkoppeling krijgen van iedereen die virtueel met ons mee wil reizen. En wie weet kruisen onze paden ook nog een keer in het echt het komende jaar.

Daarnaast zal er veel ruimte gereserveerd gaan worden voor foto’s en indien mogelijk video filmpjes. Ik heb al een start gemaakt met het vullen van de fotogallerij met foto’s van onder andere vorige reizen. Verder zal er een kaart komen met de route die we af gaan leggen en die we afgelegd hebben. Al met al voldoende reden om je in te schrijven voor de “alerts” ofwel de automatische melding dat we een nieuw bericht hebben geplaatst, een van de feeds of gewoon zo terug te komen.

Een van de leuke dingen van deze layout is dat de fotos die bij de berichtjes staan, automatisch op de voorpagina komen te staan. Langzaam, of snel, dat hangt af van de snelheid waarmee we berichten plaatsen, maar zeker zal die dus gevuld gaan worden met steeds meer foto’s.